رابطه علم و دین از منظر استاد مطهری (با تکیه بر نظریه تبدّل انواع)

نویسندگان

1 مدرس دانشگاه پیام نور، قزوین، ایران.

2 استادیار دانشگاه پیام نور، قزوین، ایران (نویسندة مسئول).

doi
10.30473/pms.2019.45091.1683
چکیده

استاد مطهری، اسلام‌شناس ‌و متأله معاصر، از جمله متفکران و محققانی است که با رویکرد «گزینشی» به مسئله «علم» و «دین»، ازجمله نظریه تبدّل انواع، پرداخته و در تلاش است با رویکردی متفاوت و متعادل، با روش عقلانی ـ فلسفی و با وضوح بخشیدن به مسائل و موضوعات دینی، به داوری و بررسی ارتباط این دو بپردازد. او معتقد بود مشکلات جامعه بشری نو می‌شود و مشکلات نو به راه حل نو نیاز دارد. مقصود شهید مطهری از دین، «دین اسلام» و از علم، «علوم تجربی» است. او علاوه بر اعتقاد به هماهنگی و همگرا بودن علم و دین، و در برخی موارد بر مکمل و متمم بودن آنها تأکید می‌نماید. مطهری تعارض علم و دین را «توهم تضاد میان اصل خلقت با ترانسفوریسم» از منظر جهان‌بینی می‌داند و معتقد است اصل‌توحید و اصل تکامل، مؤید و مکمل یکدیگرند. او برای رفع این تعارض ظاهری، ضمن قائل شدن به نمادین بودن زبان وحی در داستان آدم، معتقد به تفکیک علم و دین از حیث زبان‌شناسی شده است.