اسکلروز منتشر و درمان مکمل در ایران: یک مطالعه مروری
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه، گروه مدیریت رفاه اجتماعی و تعیین کنندههای اجتماعی سلامت، دانشکده علوم تربیتی و رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری سلامت و رفاه اجتماعی، گروه مدیریت رفاه اجتماعی، دانشکده علوم تربیتی و رفاه اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد گفتار درمانی، گروه گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری کاردرمانی، گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2017.1100282چکیده
مقدمه و اهداف اسکلروز منتشر، اختلال مزمن سیستم عصبی مرکزی و ایمنی است که پیامدهای جسمی، روانی متعدد و هزینههای اقتصادی، اجتماعی زیادی برای بیماران مبتلا و خانواده آنها ایجاد میکند. ارائه شواهد علمی مبتنی بر فواید درمانهای مکمل اهمیت ویژهای در مدیریت سلامت و کیفیت زندگی این افراد دارد. مطالعه حاضر به منظور جمعآوری شواهد توصیفی، کاربردی، همچنین مقایسه مداخلات طب مکمل غیرخوراکی در بیماران ایرانی انجام گردیده است. مواد و روشها مداخلات طب مکمل با گروه کنترل که روی بیماران مبتلا به اسکلروز منتشر در ایران صورت گرفته بود، در پایگاههای ایرانی شامل؛ مرکز دادههای پایگاه اطلاعات علمی، پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران، کتابخانه پزشکی و پایگاههای خارجی پابمد و گوگل اسکولار، جستجو و جمعآوری شد. یافته ها پس از بررسی اولیه و حذف مطالعات غیرمرتبط، 41 مطالعه به مرحله تحلیل وارد شد. مطالعات از نظر روششناختی مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفت. مداخلات مناسب بر حسب بیشترین نقاط قوت یا کمترین معیارهای خطا انتخاب شد. نتیجه گیری اغلب مطالعات طب مکمل در ایران بر روی بیماران از نوع عود-بهبود صورت گرفتهاند. خستگی، کیفیت زندگی و خلق، بیشترین متغیرهای ارزیابی شده هستند. انواع ورزش با سطوح و شدت متوسط در مدت کوتاه ولی مداوم مناسب هستند. ورزشهای هوازی و یوگا به دلیل تأثیر تمرینات هوازی بر تمام اندامها (به ویژه تنفسی) میتواند با توجه به تاریخچه بیماری و سطح خستگی توصیه شوند.