برهمکنش اثرات شوری آب و کمآبیاری بر رشد ذرت دانهای در سیستم آبیاری قطرهای نواری یک ردیفه در منطقه باجگاه استان فارس
نویسندگان
1 بخش مهندسی آب و مرکز مطالعات خشکسالی. دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز شیراز ایران
2 بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/ijswr.2022.345172.669308چکیده
محدود بودن منابع آبی و وجود خشکسالیها و کمبود منابع آب شیرین و کاهش کیفیت منابع آبی، کمبود غذا را روز به روز تشدید میکند. بهمنظور بررسی اثر سطوح مختلف شوری و کمآبیاری بر رشد، اجزا محصول ذرت و بهرهوری آب، آزمایشی در مزرعهای تحقیقاتی بخش مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز سال 1398 در منطقه باجگاه استان فارس انجام شد. آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار به اجرا درآمد، چهار سطح شوری آب آبیاری شامل شاهد 6/0، 2، 5/3 و 5 دسی زیمنس بر متر و سه سطح آبیاری شامل آبیاری کامل، 75 و 50 درصد آبیاری کامل اعمال گردید. حداکثر مقدار محصول دانه، تعداد دانه در بلال و کل مادهی خشک در تیمار آبیاری کامل با شوری 6/0 دسیزیمنس بر متر مشاهده گردید. افزایش شوری از 6/0 تا 5/3 دسیزیمنس بر متر اثر معناداری بر روی شاخص برداشت نداشت. افزایش تنش به 50 درصد آبیاری کامل بهطور متوسط باعث افزایش 23 درصدی بهره وری مصرف آب محصول دانه شد. حداکثر مقدار بهره وری مصرف آب مادهی خشک 06/3 کیلوگرم بر مترمکعب در تیمار50 درصد آبیاری کامل با شوری 2 دسیزیمنس بر متر مشاهده گردید؛ بنابراین در شرایط کمبود آب از دیدگاه مدیریت منابع آب و مدیریت شوری خاک با در نظر گرفتن آبشویی نمک برای جلوگیری از آسیب تحمع نمک در خاک، تیمار 50 درصد آبیاری کامل با شوری 2 دسی زیمنس بر متر به دلیل بهرهوری بیشتر آب و شیب کمتر کاهش محصول به ازای یک واحد افزایش شوری، توصیه میشود.