بررسی عملکرد استراتژیهای بیمه سبد سرمایه تحت مدل تصادفی مارکف رژیم متغیر در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مالی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه ریاضی، دانشکده ریاضی، دانشگاه تحصیلات تکمیلی علوم پایه زنجان، زنجان، ایران.
3 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
doi
10.22059/frj.2020.296329.1006982چکیده
هدف: استراتژیهای بیمه سبد، نوعی روشهای ساختاری هستند که با تعیین مقداری برای کف، سطح مشخصی از اطمینان (بیمه) را ارائه میکنند. به بیان دیگر با استفاده از این استراتژیهای معاملاتی، میتوان حداقل بازده از پیش تعیین شدهای را کسب کرد. این پژوهش ضمن بیان نحوه ساخت و تخصیص دارایی در این استراتژیها، به بررسی عملکرد استراتژی بیمه سبد با نسبت ثابت (CPPI) و بیمه سبد بر اساس ارزش در معرض ریسک (VBPI) میپردازد. روش: ابتدا مدل ریاضی رویکرد با نسبت ثابت در حالت محدودشده، ارائه شد. در حالت محدودشده، استقراض با نرخ بدون ریسک امکانپذیر نیست. در ادامه با استفاده از تبدیل فوریه تابع مشخصه، تابع چگالی بازده استخراج شد. با استفاده از تابع چگالی بازده، ارزش در معرض ریسک در سطوح اطمینان مدنظر بهدست آمد و در نهایت بهکمک آن، مدل ریاضی رویکرد مبتنی بر ارزش در معرض ریسک ارائه شد. بهمنظور برآورد روند حرکتی دارایی ریسکی، از مدل با رژیم متغیر استفاده شد که به واقعیت نزدیکتر است. یافتهها: نتایج نشان میدهد که هر دو استراتژی در کنترل ریسک نامطلوب موفق عمل کردهاند و این عملکرد با افزایش سطح اطمینان و تعداد دفعات تغییر چیدمان سبد در طول دوره سرمایهگذاری بهبود مییابد. در مقایسه دو استراتژی، سنجه امگا نشان میدهد که در آستانههای پایین عملکرد استراتژی با نسبت ثابت بهتر است. همچنین پراکندگی نتایج شبیهسازیشده برای ارزش نهایی سبد نشان داد که رویکرد با نسبت ثابت در محافظت از کف عملکرد بهتری دارد. نتیجهگیری: استراتژیهای بیمه سبد، ریسک نامطلوب را نسبت به استراتژی خرید و نگهداری بهطور چشمگیری بهبود میدهند و همچنین، استراتژی بیمه سبد با نسبت ثابت در قیاس با استراتژی بیمه سبد مبتنی بر ارزش در معرض ریسک عملکرد بهتری دارد.
