بررسی کارایی مدل N/1 در انتخاب پرتفوی
نویسندگان
1 استاد، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه مالی و بیمه، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfr.2018.245590.1006548چکیده
هدف: از زمانی که کار اولیه مارکویتز، مبنی بر مدل سرمایهگذاری تکدورهای ارائه شد، مسئله انتخاب پرتفوی در حوزههای علمی و صنعتی، به مسئلهای بنیادین در مدیریت سرمایهگذاری تبدیل شد. علیرغم مطرحشدن تئوریها و روشهای مختلف، با توجه به اینکه مدل N/1 به برآورد پارامترهای دیگر در بهینهسازی بینیاز است و محاسبههای سادهای دارد، همچنان در انتخاب پرتفوی در کانون توجه قرار میگیرد. هدف از این پژوهش بررسی کارایی مدل N/1 در انتخاب پرتفوی است. روش: در این پژوهش هم برای انتخاب پرتفوی بهینه و هم برای سنجش عملکرد پرتفوی، از روشها و مدلهای مختلفی استفاده شده است که یکی از این روشها، روش تصمیمگیری چندمعیاره ELECTRE برای رتبهبندی مدلهای پژوهش است. روشهای انتخاب پرتفوی بهینه در این پژوهش، مدلهای N/1، میانگین ـ واریانس، حداقل واریانس و همچنین، مدل ترکیبی حداقل واریانس و N/1 است. برای ارزیابی عملکرد پرتفوی نیز، از معیارهایی نظیر معیار شارپ، معیار ترینر، معیار مودیلیانی ـ مودیلیانی، معیار اطلاعات و معیار سورتینو استفاده شده است. یافتهها: بهطور نسبی، از لحاظ معیارهای شارپ و مودیلیانی ـ مودیلیانی، عملکرد مدل N/1؛ از لحاظ معیار ترینر، عملکرد مدل میانگین ـ واریانس و از لحاظ معیارهای اطلاعات و سورتینو، عملکرد مدل ترکیبی حداقل واریانس و N/1 بهتر بوده است. نتیجهگیری: در نهایت، بهکمک روش تصمیمیری چندمعیاره ELECTRE مدلهای پژوهش رتبهبندی شدند که نتایج آن، از برتری مدل N/1 و مدل حداقل واریانس نسبت به مدلهای دیگر حکایت میکند.