بررسی ارتباط بین راستای آناتومیکی اندام تحتانی و میزان زاویه کوادریسپس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حرکات اصلاحی گروه طب ورزش دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران
2 استاد تمام گروه طب ورزش دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران
3 استادیار گروه طب ورزش دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران
doi
10.22037/jrm.2016.1100199چکیده
مقدمه و هدف تغییرات در راستای اندام تحتانی به عنوان یک ریسک فاکتور برای آسیبهای این ناحیه تلقی می شود که زاویه Q نیز از این عوامل است، لذا هدف تحقیق حاضر بررسی ارتباط و میزان اثرگذاری عوامل آناتومیکی راستای اندام تحتانی بر میزان زاویه Q بود. مواد و روش ها تعداد 120 دانشجوی مرد دانشگاه تهران در تحقیق پیش رو شرکت کردند. راستای اندام تحتانی در غالب فاکتورهای: آنتی ورژن ران، چرخش داخلی و خارجی ران، ولگوس و وروس زانو، هایپر اکستنشن زانو، چرخش تیبیا، تیبیاوارا، و شاخص قوس کف پا مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها نتایج تحقیق حاضر نشان داد که متغیرهای شاخص قوس کف پایی، وروس و ولگوس زانو، آنتی ورژن ران و پیچش درشت نی دارای بیشترین تاثیر در پیش بینی مقدار زاویه Q هستند(05/0≥ (Pکه در این میان شاخص قوس کف پا، آنتی ورژن ران، پیچش درشت نی، وروس و والگوس زانو به ترتیب دارای بیشترین تاثیر بودند. نتیجه گیری نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تغییر در راستای آناتومیکی اندام تحتانی می تواند بر میزان زاویه Q تاثیر گذار باشد که در میان متغیرهای مورد مطالعه، شاخص قوس کف به دلیل اثرگذاری بر هر سه نقطه تشکیل دهنده این زاویه دارای بیشترین تاثیر می باشد و با تغییر میزان این زاویه، فرد در معرض آسیب های مختلف در سگمان های اندام تحتانی قرار می گیرد.