رضایت از زندگی و آزادسازی اکسی توسین (هورمون عصبی شیمیایی )در مغز
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 جهاد دانشگاهی
3 دانشگاه شیراز
doi
چکیده
رضایت از زندگی بیانگر نگرش مثبت فرد نسبت به جهانی است که در آن زندگی میکند و به متغیرهای متفاوتی بستگی دارد که یک سوی این نیازها به اجتماع و سوی دیگر آن به شخص برمیگردد. بررسی جوانب مختلف ایجاد رضایت از زندگی از طریق علوم مختلف صورت گرفته و هر یک از آنها پایههای اساسی و متمایزی را در این مسیر مشخص کردهاند. بررسی سیستمهای بیولوژیکی حاکی از وجود عوامل زیست-شیمی مؤثر در بروز رفتارهایی بوده که در نیل به رضایت از زندگی و احساس ارزشمندی مؤثر میباشند. ردیابی مکانیسمهای خاص در افراد با سنین مختلف میتواند زمینهساز شناسایی دقیق عوامل مؤثر در بروز این ویژگیها گردد. رضایت از زندگی در ارتباط با ترکیبات عصبی-شیمیایی مغز میباشد. اکسیتوسین-سروتونین-دوپامین بهعنوان هورمونهای شادی شناخته شدهاند که افزایش آنها در روابط اجتماعی باعث میشود فرد موجی از احساسات مثبت را دریافت کند. اکسیتوسین یک هورمون 9 اسیدآمینهای بوده که در هیپوتالاموس سنتز شده و نقش مرکزی در تنظیم زایمان و شیردهی دارد. فعالشدن گیرندههای اکسیتوسین باعث ایجاد یک آبشار پاییندستی و افزایش کلسیم داخل سلولی در میوفیبریلهای رحم میشود که نهایتاً این امر باعث تقویت و افزایش دفعات انقباضات خواهد شد. همچنین اکسیتوسین بهعنوان یک نوروپپتید چندعملکردی زمینه را برای بروز رفتارهای سخاوت، اعتماد و روابط نوعدوستانه فراهم میکند که محصول این رفتارها در سنین بالا، القای رضایت از زندگی و احساس ارزشمندی در افراد می باشد. ارتباط چندجانبه سیستم های زیستی- باورهای معنوی و رضایت از زندگی مسئله بسیار جالب توجهی بوده که نیازمند نگرشی کامل در جهت شناسایی جوانب مختلف آن است. شناسایی بسترهای عصبی- شیمیایی رفتارهای اجتماعی افراد در سنین مختلف میتواند زمینهساز دستیابی به نتایج روشن در نحوه ایجاد رضایت از زندگی و ارتباط آن با بهزیستی شود.