سرعت تعدیل ساختار سرمایه و تأثیر دوران رونق و رکود بر آن: شواهدی از شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 دکتری، گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/frj.2019.288995.1006925چکیده
هدف: در این پژوهش سرعت تعدیل ساختار سرمایه در دوره زمانی 1390 تا 1396، برای هر یک از سالها و در سطح هر صنعت اندازهگیری شده و اثر وضعیت کلان اقتصادی از حیث رکود و رونق بر آن بررسی شده است. روش: در پژوهش حاضر ساختار سرمایه هدف با توجه به مفهوم ظرفیت بدهی محاسبه شده است. متغیرهای صرف بازده بازار و تولید ناخالص داخلی حقیقی، بهعنوان نماینده بخش مالی و بخش واقعی اقتصاد برای سنجش وضعیت اقتصادی انتخاب شدند. از فیلتر هدریک ـ پرسکات در تعیین دوران رونق و رکود اقتصادی استفاده شد. یافتهها: سرعت تعدیل ساختار سرمایه (با توجه به علامت و میزان آن)، یکی از وضعیتهای «دور شدن»، «نزدیکشدن» و «نزدیکشدن و سپس دور شدن» است. نتایج پژوهش نشان داد که ساختار سرمایه بهسمت هدف تعدیل میشود و دوران رونق و رکود بخش مالی و بخش واقعی اقتصاد، بر سرعت تعدیل ساختار سرمایه تأثیری ندارد. بررسیهای بعدی نشان داد که ساختار سرمایه در سالهای 1390، 1391، 1392، 1395 و 1396 و در صنایع استخراج معادن ـ برقی، رایانهای، فنی و مهندسی ـ کانی غیرفلزی ـ پالایشی و پتروشیمی ـ دارویی و فلزها بهسمت هدف تعدیل میشود. نتیجهگیری: در این پژوهش مشخص شد که سرعت تعدیل شرکتها در بازه صفر و 1 قرار دارد، از این رو، ساختار سرمایه در حال نزدیکشدن به ساختار هدف است. بررسی تأثیر دوران رونق و رکود بخشهای اقتصادی نیز نشان داد که فضای کلان اقتصادی بر تعدیل ساختار سرمایه شرکتها تأثیری نمیگذارد.
