بررسی مدیریت آثار تعارض بین ارکان سازمان ملل متحد با تاکید بر نظریه های دیوان بین المللی دادگستری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل، واحد بین الملل قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
2 استاد گروه حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 استادیار دانشگاه بین المللی قشم، شهر قشم، ایران
doi
10.22034/ejs.2022.334787.1199چکیده
زمینه و هدف: دیوان بینالمللی دادگستری از یک طرف مرجع قضایی دادگستری بینالمللی بوده و از طرف دیگر یکی از ارکان ساختار کلان سازمان ملل متحد به شمار میآید که همواره با تعارضات متعددی در حیطه صلاحیت رسیدگی به موضوعات مختلف قرار دارد. پژوهش حاضر به بررسی آثار تعارض بین ارکان سازمان ملل متحد با تاکید بر نظریههای دیوان بینالمللی دادگستری میپردازد.مواد و روشها: در مقاله حاضر از روش توصیفی-تحلیلی استفاده شد. متون و منابع حقوقی اعم از منابع فارسی و لاتین بخش عمدهای از دادههای مقاله حاضر را تشکیل میدهند. ملاحظات اخلاقی: مقاله حاضر اصول و قواعد اخلاقی در زمینه بهرهگیری از منابع و ارجاعدهی دقیق را مبنای پژوهش قرار داده است. یافتهها: در نگرش سیستمی، دیوان بینالمللی دادگستری بایستی در تصمیمگیریهای خود ضمن انجام وظایف قضایی اهداف سازمانی را نیز مدنظر قرار دهد. رویه احتیاطی دیوان بینالمللی دادگستری در قبال تصمیمات اتخاذ شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل، گواه پذیرش اصل کارآیی سازمان ملل در حل موضوعات مهم جهانی است. نتیجه گیری: بهره گیری از ایده صدور رأی موقت، تصمیم گیری درباره موضوعات صرفاً حقوقی و همراهی با شورای امنیت در موضوعاتی که به کارآیی سازمان ملل متحد بر عهده دارد، ایفای نقش میکند.