تأثیر انعطاف‌ناپذیری مالی بر ناهنجاری ارزشی

نویسندگان

1 استادیار گروه مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.

2 استادیار، گروه مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.

3 دانشیار گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

4 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.

doi
10.22059/frj.2019.281241.1006866
چکیده

هدف: هدف از اجرای این پژوهش، تعیین اثرپذیری ناهنجاری ارزشی از انعطاف‌ناپذیری مالی است. مطابق با ادبیات پژوهش، سه منبع مرتبط با انعطاف‌ناپذیری مالی شناسایی شد و یک شاخص ترکیبی انعطاف‌ناپذیری مالی بر اساس متغیرهای برگشت‌ناپذیری سرمایه‌گذاری، اهرم کل و محدودیت مالی شکل گرفت.روش: برای دستیابی به اهداف پژوهش، از داده‌های ماهانه 450 سال ـ شرکت طی دوره زمانی 1387 تا 1396 استفاده شده است. برای آزمون فرضیه‌های پژوهش، از مدل سه عاملی فاما و فرنچ (1993) استفاده شده و با پیروی از مطالعات پولسن، فاف و گری (2013)، انعطاف‌ناپذیری مالی به‌عنوان عامل چهارم به آن اضافه شده است. برای بررسی نقش انعطاف‌ناپذیری مالی بر ناهنجاری ارزشی، مدل‌های یاد شده یک‎ بار با استفاده از داده‌های ترکیبی و بار دیگر به روش سری زمانی برازش شدند.یافته‌ها: انعطاف‌ناپذیری مالی بر صرف ریسک سهام و پرتفوی تأثیر معناداری می‌گذارد.نتیجه‌گیری: انعطاف‌ناپذیری مالی، به صرف ریسک مثبت در سطح سهام و پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری منجر می‌شود و شرکت‌های ارزشی، به‎دلیل جبران ریسک انعطاف‌ناپذیری مالی، در قیاس با شرکت‌های رشدی، بازده آتی بیشتری به‌دست می‌آورند و در نهایت، رابطه مثبت عامل انعطاف‌ناپذیری مالی با پرتفوی‌های انعطاف‌ناپذیر و رابطه منفی با پرتفوی‌های انعطاف‌پذیر نشان می‌دهد که انعطاف‌ناپذیری مالی، شرکت‌ها را به‌طور مستقل در معرض شوک‌های مشترک قرار می‌دهد.