بررسی کاربردی و اقتصادی اثر پوششهای مختلف فیزیکی در کاهش تبخیر از مخازن آب در مناطق خشک و نیمه خشک (مطالعه آزمایشگاهی)
نویسندگان
1 گروه مهندسی آب ، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 دانشجوی دکتری مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22059/ijswr.2022.343395.669272چکیده
نرخ زیاد تبخیر از سطح آب، منجر به کاهش چشمگیر استفاده از مخازن و استخرهای کشاورزی آب میگردد. پوششهای فیزیکی شناور یکی از روشهای موثر در کاهش تبخیر از سطح آزاد آب میباشند. در این پژوهش از شش نوع پوشش پلیاستایرن، قطعات چوب، موم مصنوعی عسل، دانههای پرلیت و لیکا و کاه وکلش برروی سطح تشت تبخیر استاندارد کلرادو مدفون با سه تکرار برای هر پوشش استفاده شد. پوششهای پلیاستایرن، چوب و موم با درصدهای مختلف 60، 70 و 80 پوشش سطح بررسی شدند. تغییرات عمق آب مخازن پوششدار و بدون پوشش در بازه زمانی 2 خرداد 1397 تا 31 مرداد 1397 در شهر سمنان و در دانشگاه سمنان انجام شد. برآورد اقتصادی بودن طرح برای هر یک از پوششها صورت گرفت. نتایج نشان داد مقدار متوسط کاهش تبخیر نسبت به مخزن شاهد برای پوششهای پلی استایرن با درصد پوششهای 60، 70 و 80، قطعات چوب با درصد پوششهای 60، 70 و 80، موم مصنوعی عسل با درصد پوشش60، 70 و 80، پرلیت، لیکا و کاه وکلش به ترتیب حدود 43، 54، 65، 10، 19، 26، 9، 18، 25، 36، 22 و20 درصد میباشد. در بخش نتایج تحلیل اقتصادی، بررسیها برروی استخری در فاصله 8/3 کیلومتری از محل برداشت انجام شد. نتایج نشان داد که با توجه به طول عمر اقتصادی 5 ساله طرح، پوششهای پلیاستایرن، پرلیت صرفه اقتصادی دارند. میزان نرخ بازده داخلی برای پلیاستایرن با درصد پوششهای 60، 70 و 80، پرلیت به ترتیب 571، 722، 872 و 32 میباشد.