بررسی کاربردی و اقتصادی اثر پوشش‌های مختلف فیزیکی در کاهش تبخیر از مخازن آب در مناطق خشک و نیمه خشک (مطالعه آزمایشگاهی)

نویسندگان

1 گروه مهندسی آب ، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 دانشجوی دکتری مهندسی و مدیریت منابع آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.22059/ijswr.2022.343395.669272
چکیده

نرخ زیاد تبخیر از سطح آب، منجر به کاهش چشمگیر استفاده از مخازن و استخرهای کشاورزی آب می­گردد. پوشش­های فیزیکی شناور یکی از روش­های موثر در کاهش تبخیر از سطح آزاد آب می­باشند. در این پژوهش از شش نوع پوشش پلی­استایرن، قطعات چوب، موم مصنوعی عسل، دانه­های پرلیت و لیکا و کاه وکلش برروی سطح تشت تبخیر استاندارد کلرادو مدفون با سه تکرار برای هر پوشش استفاده شد. پوشش­های پلی­استایرن، چوب و موم با درصدهای مختلف 60، 70 و 80 پوشش سطح بررسی شدند. تغییرات عمق آب مخازن پوشش­دار و بدون پوشش در بازه زمانی 2 خرداد 1397 تا 31 مرداد 1397 در شهر سمنان و در دانشگاه سمنان انجام شد. برآورد اقتصادی بودن طرح برای هر یک از پوشش­ها صورت گرفت. نتایج نشان داد مقدار متوسط کاهش تبخیر نسبت به مخزن شاهد برای پوشش­های پلی استایرن با درصد پوشش­های 60، 70 و 80، قطعات چوب با درصد پوشش­های 60، 70 و 80، موم مصنوعی عسل با درصد پوشش60، 70 و 80، پرلیت، لیکا و کاه وکلش به ترتیب حدود 43، 54، 65، 10، 19، 26، 9، 18، 25، 36، 22 و20 درصد می­باشد. در بخش نتایج تحلیل اقتصادی، بررسی­ها برروی استخری در فاصله 8/3 کیلومتری از محل برداشت انجام شد. نتایج نشان داد که با توجه به طول عمر اقتصادی 5 ساله طرح، پوشش­های پلی­استایرن، پرلیت صرفه اقتصادی دارند. میزان نرخ بازده داخلی برای پلی­استایرن با درصد پوشش­های 60، 70 و 80، پرلیت به ترتیب 571، 722، 872 و 32 می­باشد.