تأمل بیشتری در خصوص توابع سهم مکانی نوین بین ابعاد اقتصاد فضا و ضرایب داده – ستانده منطقهای: مطالعه موردی استان تهران
نویسندگان
1 استادیار دانشکده علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه الزهرا
2 کارشناس معاونت اقتصادی وزارت امور اقتصادی و دارایی
3 دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
روشهای سهم مکانی نوین برای برآورد ضرایب داده - ستانده منطقه1 توابع متعددی دارد که میتواند ابعاد اقتصاد فضا و ضرایب داده - ستانده منطقهای را موردسنجشقرار دهد. در این پژوهش، ضمن معرفی این روششناسی، مناسبترین مقدار پارامتر سهم مکانی نوین در تعدیل ضرایب ملی را شناسایی میکنیم.مناسبترین مقدار پارامتر بر اساس الگوی پیشنهادی عرضه محور گش و به روش حداقل کردن خطای آماری بین ارقام واقعی تولید بخشها و ارقام برآوردشده تولید بخشی استان تهران انجام میشود. بررسی این ابعاد- که محورهای اساسی این پژوهش را تشکیل میدهد- مبتنی بر پرسش اساسی زیر است: "در شرایط نبود ضرایب داده - ستانده آماری منطقهای در کشورهایی نظیر ایران بهکارگیری توابع سهم مکانی نوین تا چه اندازه میتواند مبنای محاسبه ضرایب داده- ستانده منطقهای قرارگیرد؟"بدیهی است که بدون شناسایی مناسبترین مقدار پارامتر تابع سهم مکانی، میزان دقت آماری ضرایب منطقه با توجه به تحلیلهای ابعاد اقتصاد فضایی به آسانی ممکن نخواهد بود.
