تعلیم کتاب در قرآن و رابطهی آن با کارکرد اخلاقی نظام آموزش
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشکدۀ تمدن و مطالعات جهان، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
2 دانشیار گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشکدۀ تمدن و مطالعات جهان، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
3 استادیار گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشکدۀ تمدن و مطالعات جهان، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
doi
10.30497/qhs.2025.246828.4010چکیده
در آیاتی از قرآن کریم، تعلیم کتاب و حکمت بهعنوان یکی از خدمات بزرگ پیامبران به جوامع بشری معرفی، و این تعلیمات با اهداف اخلاقی مانند تزکیۀ نفوس مرتبط دانسته شده است. مفسران مسلمان معمولاً این آیات را به معنای آموزش محتوای کتاب آسمانی و تأثیر آن بر رشد اخلاقی افراد تفسیر کردهاند؛ زیرا تعالیم اخلاقی بسیاری در این محتوای آموزشی گنجانده شده است. این مطالعه به بازنگری در این تفسیر میپردازد و با بررسی شواهدی از جوامع باستانی و تطبیق آنها با آیات قرآنی، فرضیۀ جدیدی را مطرح میکند: مهمترین کارکرد تعلیم کتاب در جوامع قدیم تأسیس نهاد آموزش بوده، و این تأسیس ارتباط مستقیمی با رشد اخلاقی افراد داشته است. بنابراین، قرآن کریم برای توسعه بینش اخلاقی، تأسیس نهاد آموزش را ضروری میداند و این نهاد را نهفقط به خاطر آموزشهای اخلاقی محتوای کتاب آسمانی، بلکه به دلیل تأثیرات بنیادینی که تحصیل نهادین بر بینشهای اخلاقی فرد دارد، ارج مینهد. این مطالعه بررسی میکند که چگونه قرآن با تأکید بر تعلیم کتاب، از نظام آموزش نهادین و نیز غیرنهادین حمایت میکند و هر دو نظام را برای رشد اخلاقی ضروری میشناسد.