فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر دو روش تمرین درمانی و ماساژ بر کاهش درد، بهبود دامنه حرکتی، حس عمقی شانه و عملکرد اندام فوقانی زنان دارای نقاط ماشه‌ا‌ی ناحیه پشتی انجام شد. روش مطالعه: در این مطالعه 36 زن با نقاط ماشه‌ای ناحیه پشتی، به طور تصادفی در سه گروه (کنترل، ماساژ، تمرین درمانی) قرار گرفتند (هر گروه 12 نفر). ارزیابی‌های اولیه شدت درد ناحیه پشتی، دامنه حرکتی پشت و شانه، حس عمقی شانه و عملکرد اندام فوقانی انجام شد. گروه تمرین درمانی به مدت 6 هفته  (3 جلسه 30 دقیقه‌ای) تمرین انجام دادند و گروه ماساژ به مدت مشابه ماساژ دریافت کردند. اندازه‌گیری‌ها پس از پایان دوره مجدداً انجام شد. سپس از آزمون شاپیرو-ویلک برای بررسی نرمال بودن داده‌ها و از آزمون آنکوا، تی ­همبسته و یومن­ویتنی برای تحلیل آماری داده­ها استفاده شد. یافته­ ها: در هر یک از دو گروه مداخله و در تمام متغیرهای نامبرده، نسبت به پیش‌آزمون تفاوت معناداری نشان مشاهده شد (05/0> p). نتایج مقایسه بین سه گروه تمرین درمانی، ماساژ و کنترل، در متغیرهای درد پشت (002/0=(p  ، دامنه حرکتی پشت، چرخش داخلی شانه و حس عمقی شانه)  001/0=(p  اختلاف معنا­دار دیده شد، اما این اختلاف برای متغیر عملکرد اندام فوقانی معنا­دار نبود )09/0=.(p علاوه بر این، آزمون بونفرونی نشان داد که گروه‌های تمرین درمانی _کنترل و گروه ماساژ _کنترل در متغیرهای درد، دامنه حرکتی شانه و حس عمقی شانه تفاوت معناداری داشتند (05/0>p )، اما در متغیر عملکرد اندام فوقاتی این بررسی تنها برای گروه تمرین درمانی- کنترل معنادار بود (05/0>p ). نتیجه‌گیری: به طورکلی نتایج نشان داد، ماساژ و تمرین درمانی در بهبود عوارض ناشی از نقاط ماشه‌ای ناحیه پشتی موثر بودند و از این دو راهکار می‌توان در برنامه‌های درمانی و توان‌بخشی افراد مبتلا به دردهای عضلانی-اسکلتی ناشی از ضربه یا فعالیت­های ورزشی استفاده کرد.