فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: هدف این مطالعه بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی با شدت متوسط بر سطح سرمی هورمون ریلاکسین، شدت کمردرد، استقامت عضلات شکمی و قدرت عضلات اکستنسور پشت در زنان باردار کم‌خطر بود.روش مطالعه: به این منظور، از میان خانم­های باردار با حاملگی اول و دوم، ۲۹ نفر به‌عنوان نمونه در دسترس انتخاب شدند و پس از انصراف ۴ نفر در مراحل اولیه (قبل از پیش‌آزمون و شروع مداخله)، در نهایت ۲۴ نفر مطالعه را به پایان رساندند که به‌صورت تصادفی به گروه تجربی ( 13 نفر) و کنترل (11نفر) تقسیم شدند. برنامه تمرینی هوازی با شدت 40 % تا 75% حداکثر ضربان قلب به مدت هشت هفته انجام شد. 24 ساعت قبل از شروع اولین جلسه تمرین و 48 ساعت پس از انجام آخرین جلسه تمرین، اندازه­گیری­های لازم و نمونه‌گیری خونی، به عمل آمد. برای مقایسه میانگین داده­ها از آزمون آنوا با اندازه­گیری مکرر و آزمون‏های ناپارامتریک ویلکاکسون و یومن ویتنی استفاده گردید.یافته­ ها: هشت هفته تمرینات هوازی سبب افزایش معنادار هورمون ریلاکسین (001/0= P) و استقامت عضلانی (001/0 = P) در گروه تجربی شد، اما تغییر معناداری را در شاخص درد کمر و قدرت عضلات پشت ایجاد نکرد. شدت کمردرد در گروه تمرین تغییر معنی‌داری نداشت  اما در گروه کنترل به‌طور معنی‌داری تشدید شد (۰۱۳/0= P).نتیجه‌گیری: تمرین هوازی منظم و نظارت‌شده می‌تواند به‌عنوان راهکاری ایمن برای افزایش ریلاکسین سرمی، بهبود استقامت عضلات شکمی و پیشگیری از تشدید کمردرد در دوران بارداری توصیه شود، اما برای کاهش قابل‌توجه کمردرد لازم است با تمرینات تقویتی اختصاصی عضلات تنه و پشت ترکیب گردد.