اثر الکتروپوراسیون بر عصب سیاتیک موش صحرایی (گزارش اولیه یک مطالعه حیوانی)

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی تهران

2 دانشگاه علوم پزشکی تهران

3 دانشگاه علوم پزشکی تهران

4 دانشگاه علوم پزشکی تهران

5 دانشگاه تهران، مرکز تحقیقات ترمیم اعصاب

doi
10.22034/ijos.2020.121270
چکیده

پیش‎زمینه: الکتروپوراسیون سلول به منظور برداشت نسج سرطانی مورد علاقه محققین قرار گرفته است. هدف از انجام این مطالعه، استفاده از الکتروپوراسیون در آسیب‌های عصب جهت ترمیم بدون شکل‌گیری نوروما بود.مواد و روش‎ها: در یک مطالعه آزمایشگاهی، عصب‌های سیاتیک ۳۸ موش صحرایی بریده شد و ترمیم آنها در سه گروه با روش‌های درمانی مختلف بررسی شد. شانزده موش «الکتروپوراسیون»، ۱۶ موش «برش» دریافت کردند، و ۶ موش گروه کنترل هیچ الکتروپوراسیونی دریافت نکردند. ترمیم و شکل‌گیری احتمالی نوروما با شاخص میکروسکوپی، و عملکرد حرکتی با شاخص عملکرد سیاتیک (SFI) ارزیابی شدند.یافته‌ها: در هفته اول، شاخص عملکرد عصب سیاتیک، آسیب کامل عصب در سه گروه نشان داد. در گروه «الکتروپوراسیون»، از هفته دوم به بعد، در شاخص عملکردی سیاتیک بهبود معنی‎دار حاصل شد؛ و با گذشت چهار هفته، گروه بین دو گروه «الکتروپوراسیون» و کنترل تفاوت معنی‎داری وجود نداشت. از هفته پنجم شاخص عملکردی سیاتیک گروه «الکتروپوراسیون» به حالت طبیعی (برابر با موش سالم) ‎رسید. این شاخص در گروه «برش» هیچ‎گاه به حد طبیعی نرسید.نتیجه‌گیری: کاربرد الکتروپوراسیون در آسیب عصب سیاتیک موش صحرایی، بهبود کامل عملکرد عصب ایجاد می‎کند و می‎تواند برای درمان نورومای سر راهی عصب، مفید باشد.