فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر هشت هفته تمرین ورزشی استقامتی، مقاومتی و ترکیبی  بر سطوح پلاسمایی آدیپولین و فورین رت­های دیابتی پیر چاق بود.روش مطالعه: تعداد 32 رت چاق بصورت تصادفی در 4 گروه (تمرین استقامتی، تمرین مقاومتی، تمرین ترکیبی و کنترل) تقسیم شدند. رت­ها با تزریـق درون­صفاقی استرپتوزوتوسین به مقدار 55 میلی­گرم بـه ازای هر کیلوگرم وزن بدن دیابتی شدند. تمرین استقامتی روی تردمیل و با شدت متوسط (50 تا 70 درصد حداکثر ظرفیت دویدن) به مدت 1 ساعت در روز، تمرین مقاومتی نیز با شدت 50-70 درصد حداکثر بار، با 15 صعود در هر جلسه و فاصله زمانی 1 دقیقه بین صعودها اجرا شد. تمرینات ترکیبی نیز بصورت ترکیبی از تمرین استقامتی و مقاومتی و بصورت یک روز روی تردمیل و یک روز روی نردبان اجرا شد. 48 ساعت پس از پایان تمرین، سطح پلاسمایی آدیپولین و فورین به روش الایزا اندازه­گیری شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با روش آزمون تحلیل واریانس یک­سویه و آزمون تعقیبی توکی انجام شد.یافته­ ها: نتایج نشان داد سطح سرمی آدیپولین در گروه­های  تمرین استقامتی (001/0P=)، تمرین مقاومتی (میانگین 003/0P=) و تمرین ترکیبی (001/0P=) نسبت به گروه کنترل بطور معناداری افزایش یافته است. همچنین سطح این آدیپوکاین در گروه تمرین استقامتی نسبت به تمرین مقاومتی بطور معناداری بالاتر بود (023/0P=). سطح سرمی فورین در گروه­های تمرین استقامتی، تمرین مقاومتی و تمرین ترکیبی بطور معنی­داری (001/0P=) پایین­تر از گروه کنترل بود.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که هشت هفته تمرین استقامتی، مقاومتی و ترکیبی می­تواند اثرات مثبتی روی تغییرات بر آدیپولین و فورین بگذارد. با این­حال، این تغییرات برای آدیپولین تا حدودی به نوع تمرین ورزشی بستگی دارد.