میزان آلودگی کروم کل در آب، خاک و محصولات کشاورزی منطقه میامی
نویسندگان
1 موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات،آموزش وترویج کشاورزی، کرج، ایران
2 موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات،آموزش وترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی شاهرود، موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات،آموزش وترویج کشاورزی، شاهرود، ایران
doi
10.22059/ijswr.2022.318694.668929چکیده
کروم از جمله فلزهای سنگین و سمی برای ریز جانداران، حیوانها و گیاهان محسوب میشود که در صورت استفاده از منابع آن، به یک آلاینده جدی محیطزیست تبدیل خواهد شد. غلظتهای بالای کروم بهعنوان عاملی تنشزا برای گیاهان به شمار میرود که میتواند بهعنوان یک عامل محدودکننده رشد، خصوصیات فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاهان را تحتتأثیر قرار دهد. باتوجهبه وجود معدن فعال کرومیت در منطقه فرومد شهرستان میامی استان سمنان، این تحقیق برای تعیین وضعیت آلودگی کروم در منابع آب، خاک منطقه و نمونههای گیاهی انجام شده است. برایناساس و برای شناخت، اقدام به نمونهگیری همزمان از کلیه منابع آب منطقه اعم از چاه، چشمه و قنات شده و علاوه بر تجزیه کیفی و تعیین عناصر (آنیونها و کاتیونها)، اقدام به تعیین میزان غلظت عنصر کروم کل در آزمایشگاه تخصصی مؤسسه تحقیقات خاک و آب کشور گردید. نتایج حاکی از وجود کانونهای آلودگی در مناطق فرومد، پل ابریشم، استربند، کلاته سادات است. نمونهگیری از محصولات زراعی، باغی و گیاهان دارویی منطقه، نشان داد که میزان جذب کروم در گیاه فلفل بهعنوان محصول شاخص ملی منطقه، کمتر از حد مجاز بوده (کمتر از 1 میلیگرم بر کیلوگرم) و نگرانیهای اولیه را تا حد زیادی برطرف نموده است. میزان جذب کروم کل در محصول پسته و گلابی نیز در حد مجاز است که میتوانند در برنامه کشت منطقه موردتوجه قرار گیرند. ازآنجاییکه میزان جذب کروم در دانه کنجد، گندم، یونجه، محصول انجیر و برخی محصولات بالاتر از حد مجاز است، بایستی از طریق سیاستهای تشویقی برای اصلاح الگوی کشت و جایگزینی آن با محصولات آلوده اقدام گردد. آلودگی منابع خاک منطقه به کروم در 32 نقطه مورد بررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد که تقریباً تمامی انواع نمونههای خاک بیش از حد مجاز دچار آلودگی کروم هستند (دامنه 386-142 میلیگرم در کیلوگرم). نتایج نشان داد که میزان غلظت کروم کل در چهار نمونه آب شرب فرومد و پل ابریشم قبل از تصفیه 5/123، 2/107، 127 و 6/110 میکروگرم در لیتر بعد از تصفیه صفر، 7/6، صفر و 2/4 میکروگرم در لیتر بوده است که حاکی از اثربخش بودن بهکارگیری روش اسمز معکوس در تصفیه آب برای مصارف شرب و کشاورزی خانگی میباشد.