فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: سرطان ریه با کاهش عملکرد آنتی اکسیدانی در سلول⁠های ریه ارتباط دارد. اگرچه مشخص شده است که تمرینات ورزشی موجب افزایش کارآیی دفاع آنتی اکسیدانی بدن می⁠شود، اما اثر تمرین شنا بر آنزیم⁠های آنتی اکسیدانی بافت ریه در نمونه⁠های مبتلا به سرطان ریه به خوبی شناخته نشده است. لذا هدف مطالعه حاضر بررسی اثر 12 هفته تمرین شنای فزاینده بر تغییرات آنتی اکسیدانی بافت ریه در یک مدل بنزوپرینی سرطان ریه بود.روش مطالعه: در این مطالعه تجربی، تعداد 12 سر موش نر نژاد Balb/c با سن 8 تا 10 هفته، وزن 18-22 گرم (مبتلا شده به سرطان ریه با تزریق mg/kg 100 بنزوپرین) به گروه⁠های کنترل بیمار و تمرین شنا تقسیم شدند. همچنین تعداد 6 سر موش نیز به عنوان گروه کنترل سالم در نظر گرفته شدند. موش⁠های گروه تمرین به مدت 12 هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 5-38 دقیقه تمرین شنا را با 2 تا 5 درصد وزن بدنشان انجام دادند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، از بافت ریه برای اندازه⁠گیری غلظت آنزیم⁠های سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و گلوتاتین (GSH) استفاده شد. نتایج با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک راهه همراه با آزمون تعقیبی توکی در نرم افزار SPSS نسخه 22 و سطح معنی داری 05/0 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ­ها: مقادیر SOD، GPX و GSH در گروه کنترل بیمار و گروه تمرین شنا به طور معنی⁠داری کمتر از گروه کنترل سالم بود (001/0=P). اگرچه مقدار GSH در گروه تمرین شنا به طور معنی⁠داری بیشتر از گروه کنترل بیمار بود (026/0=P) اما تفاوت معنی⁠داری در مقادیر GPX و SOD بین گروه کنترل بیمار و گروه تمرین شنا مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می⁠رسد تمرین شنا اثرات مختلفی بر آنزیم⁠های آنتی اکسیدانی بافت ریه در نمونه⁠های مبتلا به سرطان ریه دارد. با توجه به محدودیت اطلاعات، انجام مطالعات بیشتر در این زمینه ضروری است.