تأثیر تمرین تناوبی سرعتی بر تراکم استخوان موش‌های صحرایی نر

نویسندگان

1 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

2 کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

3 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
10.22080/jaep.2024.27662.2201
چکیده

اهداف: اگرچه فعالیت ورزشی فواید غیرقابل انکاری بر سلامت استخوان دارد اما تاثیر فعالیت‌های ورزشی شدید و پرسرعت بر شکل­گیری و سلامت استخوان هنوز به درستی شناخته نشده است. با توجه به اینکه کمبود وقت یکی از دلایل اساسی عدم اقبال عمومی به انجام فعالیت‌ بدنی منظم است؛ لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تمرین تناوبی سرعتی و کوتاه بر تراکم استخوان و شاخص‌های سرمی مرتبط انجام شد.روش مطالعه: در این پژوهش تجربی 12سر موش صحرایی نر بطور تصادفی به دو گروه مساوی (6=n) کنترل و تمرین تناوبی سرعتی تقسیم شدند. موش­های گروه تمرین هشت هفته برنامه تمرین متشکل از 5-7 تکرار دویدن سرعتی (40-70 متر در دقیقه) با یک دقیقه استراحت بین تکرارها را اجرا کردند. 48ساعت پس از آخرین جلسه تمرین حیوانات بی­هوش و خون­گیری مستقیم از قلب و نمونه­برداری بافت استخوان ران برای سنجش متغیرهای متغیرهای پژوهش انجام شد. تحلیل آماری با استفاده از آزمون تی مستقل در سطح آلفای 05/0 انجام شد. یافته­ ها: نشان داد میانگین درصد تراکم استخوان ران گروه تمرین نسبت به گروه کنترل به طور معنی‌داری بیشتر است (, 001/0>p، 63/10= (10) t). همچنین، تمرین سرعتی منجر به افزایش معنی­دار سطح آلکالین فسفاتاز (001/0>p ,21/24= (10) t)، کلسیم (001/0˂ p ,12/8= (10)t) و فسفر سرمی (04/0= p ,37/2= (10)t) رت­ها در مقایسه با گروه کنترل شد.نتیجه گیری: تمرین تناوبی سرعتی می‌تواند، مثل دیگر روش‌های فعالیت بدنی، با وجود صرف زمان کمتر و بدون خستگی قابل توجه، محرک فعالیتی مناسبی برای افزایش درصد تراکم بافت استخوان و شاخص‌های سرمی آن؛ یعنی فسفر، کلسیم و آلکالاین فسفاتاز  در موش آزمایشگاهی بزرگ شود.