گشتاور مراتب بالاتر در بهینهسازی پرتفوی با درنظر گرفتن آنتروپی و استفاده از برنامهریزی آرمانی چندجملهای
نویسندگان
1 استادیار، گروه منابع انسانی و کسب و کار، دانشکده مدیریت، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مهندسی مالی، گروه مدیریت مالی و بیمه، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/frj.2018.255731.1006645چکیده
هدف: هدف این پژوهش، سرمایهگذاری کسب بازده متناسب با ریسک است. تحقیقات زیادی از جمله تئوری مارکوییتز (1952) نشان میدهد تشکیل پرتفوی با در نظر گرفتن بازدهی ثابت، سبب کاهش ریسک غیرسیستماتیک میشود. این نظریه بر اساس فرضهایی بنا شده است که یکی از آنها، نرمال بودن توزیع بازده داراییهاست؛ اما شواهد تجربی نشان از عدم نرمال بودن بازده داراییها دارد. از سوی دیگر، معیارهای آنتروپی برای نشان دادن تنوعسازی در پرتفوی عملکرد خوبی دارند. در مقاله پیش رو اثر استفاده ترکیبی از آنتروپی و گشتاورهای مراتب بالاتر نشان داده شده است. روش: در این مقاله، رویکرد برنامهریزی آرمانی چندجملهای بر اساس مدل میانگین ـ واریانس ـ چولگی ـ کشیدگی ـ آنتروپی استفاده شده است. همچنین، الگوریتم جستوجوی مستقیم به عنوان الگوریتم بهینهسازی مد نظر قرار گرفته و برای اندازهگیری آنتروپی از معیارهای شانون و جینی سیمپسون استفاده شده است. یافتهها: بهمنظور بررسی مدلها از دادههای بورس اوراق بهادار تهران استفاده شده است. یافتهها گویای بهبود کارایی پرتفوی به دست آمده در حالت استفاده از آنتروپی جینی سیمپسون و شانون و بهکارگیری الگوریتم جستوجوی مستقیم است. نتیجهگیری: استفاده ترکیبی از گشتاورهای مراتب بالاتر و آنتروپی در برخی توابع هدف، بهبود ایجاد نمیکند، اما بهطور کلی موجب بهبود کارایی پرتفویهای به دست آمده بر اساس معیار ارزیابی عملکرد ارائه شده در پژوهش میشود.
