ارائه یک روش ترکیبی به منظور پیش بینی درماندگی مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22059/frj.2018.248070.1006570چکیده
هدف: هدف این پژوهش ارائه رویکردی جدید برای انتخاب متغیرهای مؤثر در پیشبینی درماندگی مالی با استفاده از نظر خبرگان و الگوریتمهای تصمیمگیری است. روش: بدین منظور 29 نسبت مالی برای شرکتهای تولیدی درمانده مالی بر اساس ماده 141 قانون تجارت و به همان تعداد شرکت سالم به صورت تصادفی از شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1385 تا 1395 با استفاده از صورتهای مالی حسابرسی شده برای یک، دو و سه سال قبل از درماندگی جمعآوری شده است. سپس با استفاده از آزمون آماری و الگوریتمهای تصمیمگیری دیمتل و تودیم فازی، بهترین نسبتهای مالی به همراه ضریب اهمیت هر یک انتخاب و با استفاده از ماشین بردار پشتیبان، پیشبینی درماندگی مالی انجام شد. یافتهها: آزمون مقایسات زوجی نشان داد که اختلاف دقت مدل پیشنهادی در پیشبینی درماندگی مالی برای هر سه سال t-1، t-2 و t-3 نسبت به دقت مدلهای آلتمن و رگرسیون لجستیک در سطح خطای 5 درصد معنادار بوده است. نتیجهگیری: با توجه به نتایج آزمونهای تحقیق می توان نتیجه گیری کرد که مدل پیشنهادی در یک، دو و سه سال پیش از وقوع درماندگی مالی، به طور معناداری از عملکرد بهتری در پیشبینی درماندگی نسبت به روش رگرسیون لجستیک و مدل آلتمن برخوردار است.