بررسی همبری مرز کرتاسه– پالئوژن در برشهای چینهشناسی زالوبند و هونو (شرق خور)
نویسندگان
1 دانشیار، پژوهشکده علوم زمین سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران
2 دکترا، سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران
3 دکترا، سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران
4 کارشناسی ارشد، پژوهشکده علوم زمین، سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران ایران
5 دکترا، سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2019.99298چکیده
به منظور مطالعه سنگچینهنگاری و زیستچینهنگاری مرز کرتاسه- پالئوژن، دو برش زالوبند و هونو در شرق خور (استان اصفهان) در نظر گرفته شد. ضخامت لایههای مورد نظر در برش زالوبند 100 متر و در برش هونو 70 متر اندازهگیری شده است. این توالی در برش اول بیشتر از مارن، سنگآهک مارنی، سنگماسه آهکی، سنگآهک، ماسهسنگ و کنگلومرا و در برش دوم مارن، سنگآهک و سنگآهک ماسهای تشکیل شده است. بخش پایینی این توالی سازند فرخی و بخش بالایی آن را سازند چوپانان تشکیل میدهد. در بررسیهای بیواستراتیگرافی 31 جنس و 17 گونه (5 جنس و 4 گونه پلاژیک و 26 جنس و 13 گونه بنتیک) فرامینیفرا شناسایی و معرفی شده است. مطالعات فسیلشناسی سن توالی مورد مطالعه را در هر دو برش برای سازند فرخی ماستریشتین پسین و برای سازند چوپانان پالئوسن پسین تعیین کرده است. بر اساس مطالعات انجام شده در برش زالوبند، ناپیوستگی فرسایشی در مرز کرتاسه- پالئوژن و بر اساس مطالعات فسیلشناسی، تغییرات رخسارهای و سنگشناسی در برش هونو، ناپیوستگی موازی تشخیص داده شد.
