مرور نظاممند تکنیکهای کشتی: مبانی بیومکانیکی، آمادگی عملکردی، پیامدهای فیزیولوژیکی و راهبردهای کلیدی برای موفقیت
نویسندگان
1 استادیار گروه رفتار حرکتی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
2 دانشجوی دکتری بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
3 دانشیار گروه رفتار حرکتی و بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
4 دانشیار گروه علوم کامپیوتر، دانشکده ریاضی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.
doi
10.22080/jaep.2025.28237.2213چکیده
اهداف: کشتی مستلزم تلفیقی از آمادگی جسمانی، مهارت تکنیکی و هوش تاکتیکی است. با وجود سابقه طولانی و پژوهشهای متعدد، همچنان کاستیهایی در ارائه چشماندازی جامع از ابعاد بیومکانیکی، فیزیولوژیکی، تکنیکی و تاکتیکی این رشته وجود دارد. ازاینرو، مطالعه حاضر باهدف بررسی نظاممند دستاوردهای علمی در زمینه عوامل مؤثر بر موفقیت در کشتی انجام شد.روش مطالعه: بهمنظور گردآوری مطالعات معتبر، جستجویی نظاممند در پایگاههای اطلاعاتی PubMe، Scopus، Web of Science، Google Scholar، Civilica،SID و Magiran با کلید واژههای مرتبط با کشتی در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ صورت گرفت. مقالات کمی و کیفی مرتبط با بیومکانیک تکنیکها، آمادگی جسمانی، پاسخهای فیزیولوژیک، پیشگیری از آسیب و تاکتیکهای کشتی جمعآوری و با رویکرد موضوعی تحلیل شدند. نتایج در قالب جدولهایی خلاصه و یافتههای کلیدی آنها در بحث بهصورت تحلیلی و منسجم ارائه شدند.یافته ها: نتایج ۳۴ مطالعه مورد بررسی نشان داد پایداری و هماهنگی عصبی - عضلانی برای اجرای موفق تکنیکها ضروری است. استفاده از EMS عملکرد اجرای تکنیکهای پرتابی را افزایش داد؛ ولی کمآبی و خستگی با کاهش سرعت و تعادل، عملکرد کشتیگیران را تضعیف کرد. آسیبهای ضربه به سر، شبکه عصبی محیطی و ACL در این ورزش شایع بودند. افزون بر این، تنوع تکنیکها در حالت ایستاده و خاک (Parterre) و تغییرات قوانین کشتی در سالهای 2009 و 2013، شامل تغییر سیستم امتیازدهی، معرفی بازبینی ویدئویی، افزایش زمان راندها، و امتیازدهی به حرکات تهاجمی، تأثیر چشمگیری بر تاکتیکها و پویایی مسابقات داشتند.نتیجه گیری: یافتهها تأکید دارند که توسعه تمرینات تخصصی در زمینه پایداری مفاصل و هماهنگی عصبی - عضلانی، مدیریت وزن و خستگی و نیز استفاده از روشهایی نظیر EMS، میتواند اجرای عملکرد را افزایش داده و ریسک آسیب را کاهش دهد. همچنین، برنامهریزی تمرین با توجه به تنوع تکنیکها در حالت ایستاده و خاک و درنظرگرفتن تغییرات قوانین، برای ارتقای عملکرد کشتیگیران ضروری است.