فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: مجموعه­ای از حرکات فانکشنال برای درگیرکردن بدن انسان در اجرای حرکات ورزشی و پیشگیری از آسیب مهم هستند. اسکوات یک حرکت فانکشنال بسیار مهم در اجراهای ورزشی و پیشگیری از آسیب محسوب می­شود و نیز هماهنگی عضلانی ویژه­ای را می­طلبد. سینرژی و هماهنگی حرکت اسکوات می­تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی مانند نوع تمرین مقاومتی و تغییر زمان استراحت و تمرین حین اجرا، قرار گیرد. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی اثر چهار روش تمرینی مقاومتی متفاوت بر سینرژی عضلات هنگام اجرای حرکت اسکوات بود.روش مطالعه: پژوهش حاضر از جمله پژوهش­های کاربردی و نیمه تجربی بود. 12 آزمودنی مرد جوان ورزشکار چهار پروتکل حرکت اسکوات مقاومتی (سنتی، استراحت وقفه، دراپ ست و کلاستر) را انجام دادند. فعالیت عضلات پهن داخلی، پهن خارجی، راست رانی، دو سر رانی و نیم وتری طی اجرای حرکت اسکوات با 75 درصد حداکثر وزنه به وسیله دستگاه الکترمایوگرافی ثبت شد. پروفایل الکترومایوگرافی با استفاده از روش ماتریس فاکتورسازی غیر منفی که سیگنال­های عضله را به محتوای سینرژی تجزیه ­می­کند، مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته ­ها: نتایج نشان داد که تعداد سه سینرژی می­تواند فعالیت عضلات حین اسکات در چهار پروتکل مختلف تمرینات مقاومتی اسکوات را کنترل کند. در هر سه سینرژی، اختلافی بین وزن نسبی عضلات در پروتکل­های مختلف مشاهده نشد و تغییر پروتکل تمرینی مقاومتی سبب حفظ تعداد سینرژی­ها و وزن نسبی عضلات در سینرژی­ها شد.نتیجه گیری: به نظر می­رسد عدم تغییر سینرژی بین پروتکل­های مختلف تمرین مقاومتی، ناشی از راهبرد سیستم عصبی مرکزی است تا ساختار کلی سینرژی­ها را محفوط نگه دارد که احتمالا بتواند عملکرد حرکات ورزشی را به صورت بهینه در شرایط تمرینی متفاوت حفظ کند.