سیر تحول بازشناسی هیجان در نمونه ای از کودکان ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشیار علوم اعصاب شناختی، گروه علوم شناختی، پژوهشکده علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22037/jrm.2016.1100260چکیده
مقدمه و اهداف از ابتدای زندگی توانایی تمایز تظاهرات چهره ای هیجان در ارتباطات بین فردی نقش مهمی دارد. هدف از این پژوهش تعیین سیر تحول بازشناسی هیجان در نمونه ای از کودکان ایرانی می باشد. مواد و روش ها گروه نمونه شامل 242 نفر دانش آموز سال اول تا ششم دبستان در تهران می باشد که با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شده اند. داده ها با استفاده از آزمون بازشناسی حالات هیجان چهره ای اکمن جمع آوری شد و سپس با روش تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها تحلیل داده های پژوهش نشان می دهد که بین عملکرد دانش آموزان اول دبستان و ششم دبستان تفاوت معناداری در بازشناسی حالات هیجانی وجود دارد(001/0 p<). همچنین دختران عملکرد بالاتری نسبت به پسران در بازشناسی حالات هیجانی دارند(05/0 p<). نتیجه گیری نتایج پژوهش بیانگر آن است که همراه با تحول کودک توانایی بازشناسی حالات هیجانی در او افزاایش می یابد و این توانایی در دختران بیشتر از پسران می باشد.
