نوسانپذیری سود و تصمیمها ساختار سرمایه با نقش تعدیلگری درماندگی مالی؛ رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری
نویسندگان
1 استادیار حسابداری، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشیار علوم مالی، گروه حسابداری دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته مدیریت مالی، گروه حسابداری، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه ارومیه، ارومیه
doi
10.22059/frj.2018.257571.1006660چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر درماندگی مالی بر ارتباط بین نوسانپذیری سود و تصمیمات ساختار سرمایه، از طریق رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری میباشد. روش: از بین شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران ۸۲ شرکت طی سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۵ برای نمونه آماری انتخاب گردید و جهت بررسی اثر تعدیلگری درماندگی مالی، شرکتهای نمونه به کمک مدل کاپلان زینگالس در دو گروه دستهبندی گردید. نوسانپذیری سود به کمک متغیرهای مشاهدهپذیر ضریب پراکندگی نسبت بازده حقوق صاحبان سهام، ضریب پراکندگی نسبت سود علمیاتی به مجموع داراییها و انحراف معیار درصد تغییرات سود عملیاتی اندازهگیری شد و سنجش متغیر ساختار سرمایه از طریق نسبتهای مجموع بدهی به مجموع دارایی، مجموع بدهی به ارزش دفتری حقوق صاحبان سهام و مجموع بدهی به ارزش بازار حقوق صاحبان سهام انجام گرفت. یافته ها: پس از اطمینان از برازش مناسب الگوهای اندازهگیری و ساختاری پژوهش نتایج نشان داد نوسانپذیری سود بر تصمیمات ساختار سرمایه اثر معکوس و معنیدار دارد و درماندگی مالی بر ارتباط بین نوسانپذیری و ساختار سرمایه اثر معنیدار دارد. به گونهای که شدت ارتباط این دو متغیر در گروه شرکتهای سالم قویتر است. نتیجه گیری: تأثیر نوسانپذیری سود بر تصمیمات ساختار سرمایه در شرکتهای سالم قویتر از شرکتهای دارای محدودیت مالی میباشد.