اثر دو پروتکل تمرین تناوبی شدید بر مقادیر سرمی آیرزین بیماران مبتلا به دیابت نوع 2- کارآزمایی بالینی تصادفی

نویسندگان

1 دانشیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.

2 دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران.

3 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

4 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

5 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

doi
10.22080/jaep.2024.27097.2178
چکیده

اهداف: هدف این پژوهش مقایسه تاثیر تمرینات اینتروال شدید (HIIT) با دو حجم بالا و پایین بر مقادیر سرمی آیرزین و شاخص‌های آنتروپومتریکی مرتبط با سلامت در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 بود.روش مطالعه: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، 34 بیمار مرد مبتلا به دیابت نوع 2 به سه گروه ، تمرینات HIIT پرحجم، کم‏حجم و گروه کنترل دسته بندی شدند. هر دو پروتکل تمرینی HIIT شامل 24 جلسه  بود که به مدت 8 هفته و هر هفته در 3 روز غیر متوالی اجرا شد. مقادیر سرمی آیریزین و شاخص‏های آنتروپومتریکی (LBM, WHtR, WHR, BMI و درصد چربی) قبل و 48 ساعت بعد از جلسه پایانی تمرین اندازه‏ گیری گردید. برای تحلیل و مقایسه داده­ ها از آزمون های آماری t همبسته، تحلیل کواریانس و آزمون تعقیبی LSD  استفاده شده است.یافته­ ها: افزایش معنی داری بعد از 8 هفته تمرینات HIIT کم حجم  و پر حجم در غلظت آیریزین سرمی مشاهده شد (05/0>p). هر دو نوع تمرین HIIT باعث کاهش معنی­دار درصد چربی مردان مبتلا به دیابت نوع 2 شد (05/0>p). همچنین تمرینات HIIT پرحجم موجب کاهش شاخص‌ آنتروپومتریکی WHtR شد (05/0>p). پس از تمرینات HIIT کم حجم کاهش معنادار شاخص‌های آنتروپومتریکی BMI، WHtR و LBM مشاهده شد (05/0>p).نتیجه گیری: هر دو نوع تمرین HIIT کم حجم و پرحجم موجب بهبود سطوح سرمی آیریزین و شاخص‌های آنتروپومتریکی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می­شود. بنابراین با توجه به صرفه زمانی، هر دو نوع تمرین  HIITجهت بهبود شرایط بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 توصیه می­شود.