تاثیر تمرین هوازی بر سطوح سرمی مولکول‌های چسبان سلولی (ICAM) و مولکول‌های چسبان عروقی (VCAM) در زنان چاق مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد محلات، دانشگاه آزاد اسلامی، محلات، ایران.

2 استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.

4 استادیار گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه غیر انتفاعی طلوع مهر، قم، ایران.

doi
10.22080/jaep.2024.27071.2187
چکیده

اهداف: زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) در معرض خطر افزایش بیماری­های قلبی-عروقی هستند. تمرین ورزشی یک راهکار درمانی برای بهبود عملکرد قلبی و کاهش میزان مرگ و میر در بیماران مختلف است. از این رو پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ۱۲ هفته تمرین هوازی بر برخی عوامل عملکرد اندوتلیال عروقی شامل 1-ICAM و 1-VCAM در زنان چاق مبتلا به PCOS انجام شد.روش مطالعه: سی زن مبتلا به PCOS با  BMIبیش از 9/29 و دامنه سنی 90/3±66/27 سال، به­طور تصادفی به دو گروه تمرین هوازی (۱۵=n) و کنترل (۱۵=n) تقسیم شدند. یک دوره تمرینی 12 هفته­ای برنامۀ تمرین هوازی نظارت شده با شدت متوسط و مدت زمان 150 دقیقه در هفته، شامل 30 دقیقه راه رفتن سریع یا دویدن آهسته مداوم در 5 روز از هفته با شدت 70 تا 85 درصد ضربان قلب بیشینه انجام گرفت، متغیرهـای (ICAM-1) و (VCAM-1) در دو مرحله قبل و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین به روش الایزا اندازه گیری شد. از آزمون تحلیل کوواریانس برای تحلیل داده­ها استفاده شد.یافته ­ها: یافته‌های تحقیق حاضر نشان داد 12 هفته تمرین هوازی موجب کاهش معنادار سطوح سرمی 1-ICAM و 1-VCAM در زنان چاق مبتلا به PCOS شده است (05/0>P).نتیجه گیری: یافته­ ها نشان داد یک دوره تمرین هوازی، منجر به کاهش سطوح 1-ICAM و 1-VCAM و احتمالاً بهبود عملکرد اندوتلیال عروقی در زنان چاق مبتلا به PCOS شود.