ارزیابی میزان رضایتمندی جامعه عشایری از شغل دامپروری (مطالعه موردی: روستاهای میانکوه شرقی پلدخترلرستان)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور. تهران. ایران
doi
10.22034/jsnap.2026.552053.1126چکیده
مقدمه: باتوجهبه آمارهای مرکز آمار ایران تعداد عشایر نسبت به سالهای گذشته بسیار کم شده که این امر میتواند علاوه بر مشکلات مهاجرت به شهرها و روستاها تأمین زنجیره غذایی شهروندان را دچار مشکل کند؛ لذا لازم است کارشناسان موضوع را بررسی کرده و دلایل ترک شغل دامداری و مهاجرت عشایر و دلایل نارضایتی آنان از این شغل را بررسی نمایند.هدف: هدف این پژوهش بررسی میزان رضایتمندی جامعه عشایری روستاهای میانکوه شرقی پلدختر از شغل دامداری میباشد. روششناسی: : پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از حیث روش تحقیق، توصیفی - تحلیلی است و باتوجهبه ماهیت موضوع و شاخصهای مورد بررسی، جمعآوری اطلاعات به دو روش اسنادی «و» پیمایشی بوده است که با استفاده از پرسشنامه بین سرپرستان روستاهای موردمطالعه انجامگرفته است. جامعه آماری شامل 142 نفر سرپرستان خانوارهای روستایی است. دادهها با استفاده از طیف 5 گزینهای لیکرارزشگذاری شدند. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار Spss انجام شد و از روشهای آماری همچون آزمون T تک نمونهای، تحلیل واریانس یکطرفه و روش تحلیل عاملی تأییدی کمک گرفته شد.قلمرو جغرافیایی: این پژوهش در 12 روستای میانکوه شرقی شهرستان پلدختر در استان لرستان انجام شده است.یافتهها و بحث: : میزان رضایتمندی به لحاظ معیارهای مختلف یکسان نبوده؛ بلکه در بعد کلی شاخص اجتماعی و نهادی با مقدار آماره 3/15= T بیشترین تأثیر را داشته و کمترین میزان رضایتمندی در ابعاد اقتصادی و فرهنگی با مقدار آماره T – 65/5- وجود داشته است. در سطح مشخصات فردی نیز تعیین نوع شغل و میزان رضایتمندی با مقدار آماره T 62/28 بیشترین سطح معناداری وجود دارد.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که وضعیت رضایتمندی عشایر از شغل دامداری در روستاهای میانکوه شرقی شهرستان پلدختر بسته به شرایط خانوادگی، وضعیت اقتصادی خانوار، تملک دارایی و مسکن و سطح تحصیلات متفاوت است. در نهایت متناسب با مهمترین نتایج پژوهش، پیشنهادهای کاربردی در راستای بهبود وضعیت رضایتمندی عشایر از شغل دامداری ارائه شده است.