بررسی تغییرات سطوح IGF-1 و PDGF سرمی زنان غیرفعال در اثر تمرینات ترکیبی سنتی و تمرینات ترکیبی با محدودیت جریان خون

نویسندگان

1 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

2 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

3 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.

4 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

doi
10.22080/jaep.2024.27146.2185
چکیده

اهداف: تمرینات مقاومتی برای افزایش حجم توده عضلانی توصیه می­شود. اخیراً تمرینات همراه با محدودیت جریان خون مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر 12 هفته تمرین ورزشی ترکیبی همراه با محدودیت جریان خون بر سطح سرمی عامل رشد شبه انسولین-1 (IGF-1) و عامل رشد مشتق از پلاکت (PDGF) سرمی زنان جوان غیر فعال بود.روش مطالعه: 45 زن غیرفعال به صورت تصادفی انتخاب و در سه گروه گروه تمرین ترکیبی همراه با BFR (15 نفر)، تمرین ترکیبی سنتی (TRT) (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. گروه BFR، تمرینات ترکیبی را با بستن کاف و شدت تمرین 20 درصد یک تکرار بیشینه انجام دادند؛ گروه تمرین TRT، تمرین مقاومتی با 80 درصد 1RM را 3 جلسه در هفته برای 12 هفته در روزهای متوالی انجام دادند. نمونه سرم قبل و بعد از 12 هفته تمرین از آزمودنی­ها گرفته شد. سطح سرمی IGF-1 و PDGF به روش الایزا اندازه­گیری شد. داده­ها بااستفاده از تی وابسته، آنالیز واریانس یک­طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنا­داری 05/0>P تحلیل شدند.یافته­ ها: سطح سرمی PDGF و IGF-1 در هر دو گروه تمرین به طور معناداری نسبت به پیش آزمون افزایش داشت (05/0>p). همچنین سطح سرمی PDGF و IGF-1 در گروه های BFR و TRT به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود (001/0=p). سطح این شاخص­ها در گروه­های تمرینی تفاوت معناداری را نشان نداد.نتیجه گیری: بنابراین به توجه به عدم تفاوت معنادار بین تمرین ترکیبی سنتی و تمرینات ترکیبی کم شدت همراه با BFR بنابراین می توان به زنان غیرفعال توصیه کرد که به جای تمرینات شدید از تمرینات کم شدت همراه با BFR با نتایج مشابه استفاده کنند.