صورتبندی خطبههای مقمَّصه و فدکیه با تکیه بر الگوی ون دایک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشتۀ زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
doi
10.30497/qhs.2023.244512.3773چکیده
تئون آی ون دایک؛ زبانشناس هلندی در حوزۀ گفتمانشناسی انتقادی، مطالعاتی در زمینههای مختلف اجتماعی انجام داد و با ارائۀ الگوی نظری ـ ایدئولوژیکیاش، رویکردهای ایدئولوژیکی گفتمان و کارکردهای مختلف اجتماعی ـ شناختی را تعریف کرد. هدف پژوهش حاضر، کشف راهبردها و کارکردهای مختلف گفتمانی در دو خطبۀ مقمّصه از خطبههای حضرت علی(ع) و خطبۀ فدکیۀ حضرت زهرا(س) است تا هویتشناسی و واکاوی ساختاری شوند. از این رو، سعی بر آن است تا با روش اجتماعی ـ شناختی ون دایک پیش رود. رهیافت اولیه چنین مینماید، علی بن ابیطالب و فاطمة (علیهما السلام) در کلام خویش با روشهای انسجام، گزینش واژگانی مناسب، برجستهسازی نکات مثبت گروه خودی و نکات منفی گروه دشمن و استناد به متون قابل اعتماد و قبول اذهان عموم مخاطبان خویش سخنپردازی کردهاند. کارکردهای کنش کلامی در مقایسه با کنش غیرکلامی با پویایی و جهتدهی کلامشان و شریکسازی مخاطبان در راستای اهداف خطبههایشان نقشآفرینی کرده است. همچنین، رعایت قالب و ترتیب رایج در خطبههای اسلامی که ایشان در خطبههای خویش رعایت کردند، منجر به هژمونی، هویتدهی و انسجام کلامشان شده است.