اثر شش هفته شنای تناوبی شدید بر مسیر BDNF/TrkB در موش‌های مدل پارکینسون

نویسندگان

1 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

2 دانشیار فیزیولوژی جانوری، گروه زیست‌شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

4 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.

doi
10.22080/jaep.2024.26603.2172
چکیده

اهداف: در بیماری پارکینسون، به دلیل اختلال در مسیر BDNF/TrkB، نورون‌های دوپامینرژیک دچار آسیب و مرگ می‌شوند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر شش هفته شنای تناوبی شدید بر مسیر BDNF/TrkB در موش‌های پارکینسونی شده با رزرپین بود.روش مطالعه: در این مطالعه تجربی 14 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار با تزریق درون صفاقی 5 میلی­گرم بر کیلوگرم وزن بدن حیوان از رزرپین، مبتلا به بیماری پارکینسون شده و به طور تصادفی در گروه‌های بیمار و تمرین قرار گرفتند. جهت بررسی اثرات القاء بیماری پارکینسون بر متغیر‌های تحقیق، 7 سر موش صحرایی سالم نیز در گروه شاهد قرار گرفتند. موش‌های صحرایی گروه تمرین طی 6 هفته به اجرای تمرین شنای تناوبی شدید (20 نوبت شنای 30 ثانیه‌ای با 30 ثانیه استراحت بین هر نوبت و 3 جلسه در هفته) پرداختند. پس از اتمام دوره تمرینی، بیان ژن BDNF و TrkB در بافت هیپوکامپ اندازه‌گیری شد. جهت تجزیه و تحلیل یافته‌های تحقیق از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه استفاده شد.یافته­ ها: نتایج نشان داد بیان ژن BDNF در گروه بیمار نسبت به گروه تمرین و گروه شاهد به طور معنی‌‌داری کمتر است (به ترتیب 001/0=p و 001/0=p)، اما تفاوت معنی‌داری بین گروه تمرین و شاهد مشاهده نشد. در خصوص بیان ژن TrkB نیز نتایج حاکی از کمتر بودن بیان ژن این پروتئین در گروه بیمار نسبت به گروه تمرین و گروه شاهد بود (به ترتیب 04/0=p و 03/0=p)، اما تفاوت معنی‌داری بین گروه تمرین و شاهد مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده به نظر می‌رسد تمرینات شنای تناوبی شدید موجب تحریک مسیر BDNF/TrkB در بیماران پارکینسونی می‌شود. بنابراین بررسی این نوع تمرینات در بیماران پارکینسونی پیشنهاد می‌‌گردد.