آزمون مدل نمایندگی در قیمت‎گذاری دارایی‌ سرمایه‌ای

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی ـ مالی، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه مدیریت، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jfr.2018.221841.1006335
چکیده

یکی از حوزه‌های جدید در رابطه با قیمت‌‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای، نقض فرض سرمایه‌گذاری مستقیم است که به مدل قیمت‌گذاری نمایندگی منتهی می‌شود. در این مطالعه با هدف مقایسۀ مدل قیمت‌گذاری مستقیم و نمایندگی، مدل‌‎های تک عاملی، سه عاملی فاما و فرنچ و پنج عاملی فاما و فرنچ هر یک با فرض نمایندگی و سرمایه‌گذاری مستقیم مقایسه می‌شود. برای اجرای این آزمون، داده‌های مربوط به سهام شرکت‎های پذیرفته شده در بورس اوراق‌ بهادار تهران در سال‌های 1388 تا 1395 جمع‎آوری شده‎اند. برای آزمون مدل‌های قیمت‌گذاری، دو روش آلفای صفر و قیمت‌گذاری بتا (مطابق آزمون مقطعی فاما ـ مک‎بث) استفاده شده است. طبق یافته‌های آزمون مقطعی فاما ـ مک‌بث، مدل تک عاملی قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای، مدل سه عاملی فاما و فرنچ و مدل پنج عاملی فاما و فرنچ هر سه در حالت نمایندگی نسبت به سرمایه‌گذاری مستقیم برتری دارند. یکی از حوزه‌های جدید در رابطه با قیمت‌‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای، نقض فرض سرمایه‌گذاری مستقیم است که به مدل قیمت‌گذاری نمایندگی منتهی می‌شود. در این مطالعه با هدف مقایسۀ مدل قیمت‌گذاری مستقیم و نمایندگی، مدل‌‎های تک عاملی، سه عاملی فاما و فرنچ و پنج عاملی فاما و فرنچ هر یک با فرض نمایندگی و سرمایه‌گذاری مستقیم مقایسه می‌شود. برای اجرای این آزمون، داده‌های مربوط به سهام شرکت‎های پذیرفته شده در بورس اوراق‌ بهادار تهران در سال‌های 1388 تا 1395 جمع‎آوری شده‎اند. برای آزمون مدل‌های قیمت‌گذاری، دو روش آلفای صفر و قیمت‌گذاری بتا (مطابق آزمون مقطعی فاما ـ مک‎بث) استفاده شده است. طبق یافته‌های آزمون مقطعی فاما ـ مک‌بث، مدل تک عاملی قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای، مدل سه عاملی فاما و فرنچ و مدل پنج عاملی فاما و فرنچ هر سه در حالت نمایندگی نسبت به سرمایه‌گذاری مستقیم برتری دارند.     یکی از حوزه‌های جدید در رابطه با قیمت‌‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای، نقض فرض سرمایه‌گذاری مستقیم است که به مدل قیمت‌گذاری نمایندگی منتهی می‌شود. در این مطالعه با هدف مقایسۀ مدل قیمت‌گذاری مستقیم و نمایندگی، مدل‌‎های تک عاملی، سه عاملی فاما و فرنچ و پنج عاملی فاما و فرنچ هر یک با فرض نمایندگی و سرمایه‌گذاری مستقیم مقایسه می‌شود. برای اجرای این آزمون، داده‌های مربوط به سهام شرکت‎های پذیرفته شده در بورس اوراق‌ بهادار تهران در سال‌های 1388 تا 1395 جمع‎آوری شده‎اند. برای آزمون مدل‌های قیمت‌گذاری، دو روش آلفای صفر و قیمت‌گذاری بتا (مطابق آزمون مقطعی فاما ـ مک‎بث) استفاده شده است. طبق یافته‌های آزمون مقطعی فاما ـ مک‌بث، مدل تک عاملی قیمت‌گذاری دارایی‌های سرمایه‌ای، مدل سه عاملی فاما و فرنچ و مدل پنج عاملی فاما و فرنچ هر سه در حالت نمایندگی نسبت به سرمایه‌گذاری مستقیم برتری دارند.