کاربرد نقشه‌برداری رقومی در پهنه‌بندی ذرات اولیه و برآورد هدایت هیدرولیکی اشباع خاک به‌منظور مدیریت بهینه حوزه‌های آبخیز (مطالعه موردی: حوزه آبخیز دامغان‎رود)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مناطق خشک، دانشکده کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران

2 استادیار،گروه مدیریت مناطق خشک، دانشکده کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران

3 دانشیار، گروه مدیریت مناطق خشک، دانشکده کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران

4 استادیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز. ایران

doi
10.22059/ijswr.2022.333013.669113
چکیده

توزیع اندازه ذرات اولیه خاک یکی از مهم‌ترین خصوصیات خاک بوده که بر بسیاری از خصوصیات هیدرولیکی خاک از جمله هدایت هیدرولیکی اشباع، مؤثر است؛ لذا دانش دقیق از نحوه پراکنش اندازه ذرات خاک در حوزه آبخیز بر مدیریت بهینه حوزه آبخیز بسیار تأثیرگذار است. در این مطالعه تغییرات مکانی ذرات شن، سیلت و رس خاک در سطح حوزه آبخیز دامغان‎رود با قدرت تفکیک مکانی 30 متر در عمق 30-0 سانتی‎متری، 60-30 سانتی‎متری پیش‎بینی شد. به این منظور 110 نقطه نمونه‎برداری با استفاده از روش مکعب لاتین تعیین شد و نمونه‎برداری در دو عمق انجام گرفت. متغیرهای محیطی از تصاویر ماهواره لندست و مدل رقومی ارتفاع (DEM) استخراج شدند. جهت ارتباط بین ذرات خاک و متغیرهـای محیطی از مدل RF استفاده شد. نتایج نشان داد که ضریب تبیین مدل RF در عمق 30-0 سانتی‎متری برای ذرات رس، شن و سیلت با دامنه‎ای به ترتیب برابر با 6/0، 52/0 و 71/0 و در عمق 60-30 سانتی‎متری به ترتیب برابر با 69/0، 67/0 و 49/0 به دست آمد. در لایه سطحی، متغیرهای کمکی مستخرج از داده­های سنجش‌ازدور و در لایه عمقی، متغیرهای مستخرج از DEM بیشترین ارتباط را با داده‎های ذرات خاک داشتند. مقادیر هدایت هیدرولیکی اشباع خاک (Ks) برآورد شده با استفاده از توابع انتقالی بین 08/0 تا 1 متر در روز متغیر بود، که کمترین مقدار Ks در اراضی با رخنمون­های سنگی و خاک‎های مارنی مشاهده شد. نتایج نشان داد که پراکنش مکانی هدایت هیدرولیکی اشباع خاک (Ks) مشتق شده از داده­های شن و رس، به‌خوبی با واقعیت منطقه همخوانی داشت. به‌طوری‌که کمترین مقادیر Ks در مناطق با رخنمون سنگی و در خاک­های مارنی مشاهده شد. 

کلیدواژه‌ها