کاربرد نقشهبرداری رقومی در پهنهبندی ذرات اولیه و برآورد هدایت هیدرولیکی اشباع خاک بهمنظور مدیریت بهینه حوزههای آبخیز (مطالعه موردی: حوزه آبخیز دامغانرود)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مناطق خشک، دانشکده کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران
2 استادیار،گروه مدیریت مناطق خشک، دانشکده کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت مناطق خشک، دانشکده کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران
4 استادیار، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز. ایران
doi
10.22059/ijswr.2022.333013.669113چکیده
توزیع اندازه ذرات اولیه خاک یکی از مهمترین خصوصیات خاک بوده که بر بسیاری از خصوصیات هیدرولیکی خاک از جمله هدایت هیدرولیکی اشباع، مؤثر است؛ لذا دانش دقیق از نحوه پراکنش اندازه ذرات خاک در حوزه آبخیز بر مدیریت بهینه حوزه آبخیز بسیار تأثیرگذار است. در این مطالعه تغییرات مکانی ذرات شن، سیلت و رس خاک در سطح حوزه آبخیز دامغانرود با قدرت تفکیک مکانی 30 متر در عمق 30-0 سانتیمتری، 60-30 سانتیمتری پیشبینی شد. به این منظور 110 نقطه نمونهبرداری با استفاده از روش مکعب لاتین تعیین شد و نمونهبرداری در دو عمق انجام گرفت. متغیرهای محیطی از تصاویر ماهواره لندست و مدل رقومی ارتفاع (DEM) استخراج شدند. جهت ارتباط بین ذرات خاک و متغیرهـای محیطی از مدل RF استفاده شد. نتایج نشان داد که ضریب تبیین مدل RF در عمق 30-0 سانتیمتری برای ذرات رس، شن و سیلت با دامنهای به ترتیب برابر با 6/0، 52/0 و 71/0 و در عمق 60-30 سانتیمتری به ترتیب برابر با 69/0، 67/0 و 49/0 به دست آمد. در لایه سطحی، متغیرهای کمکی مستخرج از دادههای سنجشازدور و در لایه عمقی، متغیرهای مستخرج از DEM بیشترین ارتباط را با دادههای ذرات خاک داشتند. مقادیر هدایت هیدرولیکی اشباع خاک (Ks) برآورد شده با استفاده از توابع انتقالی بین 08/0 تا 1 متر در روز متغیر بود، که کمترین مقدار Ks در اراضی با رخنمونهای سنگی و خاکهای مارنی مشاهده شد. نتایج نشان داد که پراکنش مکانی هدایت هیدرولیکی اشباع خاک (Ks) مشتق شده از دادههای شن و رس، بهخوبی با واقعیت منطقه همخوانی داشت. بهطوریکه کمترین مقادیر Ks در مناطق با رخنمون سنگی و در خاکهای مارنی مشاهده شد.