بررسی ایزوتوپ های پایدار O-H-B انواع تورمالین در بیوتیت مسکویت گرانیت مشهد

نویسندگان

1 هیئت علمی دانشگاه لرستان

2 دانشگاه زمین شناسی چین، دانشکده تحقیقات علوم زمین

3 استرالیا، دانشگاه تاسمانیا، گروه علوم زمین

4 علوم زمین.دانشگاه علوم.دانشگاه لرستان

5 دانشکده علوم پایه، گروه زمین شناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

6 افریقای جنوبی، دانشگاه کیپ تاون، گروه علوم زمین

doi
10.22071/gsj.2018.114431.1373
چکیده

بیوتیت مسکویت گرانیت مشهد شامل تورمالین های با اشکال نودولی، پگماتیتی، آپلیتی، رگه‌ای، شعاعی و رگه‌های کوارتز - تورمالین می‌باشند. مقدار δ18O و δD در تورمالین های شعاعی(4/12 و 69-)، نودولی(8/11 و 63-)، کوارتز- تورمالین(7/11 و 57-)، پگماتیتی(62/11 تا 67/11 و 59- تا 73-)، آپلیتی(39/11 و 57-)، رگه‌ای(82/11 و 62-) و میکاشیست(06/11 و 77-) با تغییرات کم و مشابه یکدیگر هستند. این مقادیر نشان از یک منشأ ماگمایی برای سیال سازنده تورمالین در بیوتیت مسکویت گرانیت مشهد دارد. تفاوت مقدار δ18O بین کوارتز و تورمالین بین 2 تا 2/2 درصد است که این نشان می‌دهد این دو کانی در تعادل با یکدیگر می‌باشند. دماسنجی با استفاده از مقدار δ18O در زوج کانی کوارتز- تورمالین، دمای تبلور تورمالین ها بین 492 تا 579 درجه سانتی‌گراد تخمین زده ‌شده است. براساس تغییرات مقادیر δ18O و δDسیال در حال تعادل با تورمالین ها در محدوده آب های ماگمایی و ماگمای پرآلومینیم قرار می‌گیرد. تمام تورمالین های مشهد حاوی مقادیر 11B مشابه و تغییرات کم بین 4/7- تا 8/10- ‰ می‌باشد که نشان‌دهنده یک منبع بور مشترک حاصل از تفریق ماگمای بسیار تکامل‌یافته برای همه آن‌ها است. بر اساس مقادیر 11B، تورمالین های مشهد در محدوده تورمالین های مربوط به گرانیت‌های نوع S که توسط پوسته قاره‌ای شکل‌گرفته‌اند قرار می‌گیرند. مقدار11B تورمالین های مشهد، مقادیر 11B ماگمای بیوتیت مسکویت گرانیت مشهد را نشان می‌دهد