فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: بهبود ظرفیت هوازی باعث کاهش مرگ‌ومیر در بیماران قلبی می‌شود. فعالیت ورزشی به‌شدت برای بهبود اوج اکسیژن مصرفی (VO2peak) و پروفایل لیپیدی توصیه می‌شود؛ اما شواهد کمی در مورد کارآمدترین روش تمرینات ورزشی برای بیماران عروق کرونر وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر تمرینات اینتروال باشدت بیشینه (HIIT) در مقایسه با تمرین پایدار با شدت متوسط (MISS) بر بهبود VO2peak و پروفایل لیپیدی بیماران بای پس عروق کرونر (CABG) بود.روش مطالعه: در این مطالعه نیمه تجربی40 بیمار CABG به‌صورت تصادفی به چهار گروه کنترل، HIIT 20 ثانیه‌ای (100-80 درصد توان هوازی بیشینه (MAP))، HIIT 60 ثانیه‌ای (MAP 100-80)، MISS (MAP 80 -60) تقسیم شدند. گروه‌های تمرینی به مدت هشت هفته، هفته‌ای سه جلسه با دستگاه تردمیل، ارگومتر دستی و ارگومتر پایی تمرین کردند و گروه کنترل هیچ فعالیت بدنی منظمی نداشت. شاخص‌ VO2peak و پروفایل چربی قبل و پس از هشت هفته اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک‌راهه (ANOVA) و آزمون تی زوجی مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته­ ها: پس از 8 هفته مداخله VO2peak در گروه HIIT20 15.1%(P=0.018)،  HIIT6018.3% (P=0.011) و MISS (P=0.041)  11.6% افزایش یافت. HDL تنها در گروه‌های HIIT افزایش معناداری داشت (P≤0.05). LDL در همه گروه‌های تمرینی کاهش معناداری یافت(P≤0.05). TG در گروه‌های HIIT کاهش معناداری یافت(P≤0.05). کلسترول تام در گروه HIIT60 وMISS کاهش معناداری یافت(P≤0.05) .نتیجه گیری: به نظر می‌رسد تمرینات HIIT در مقایسه با تمرینات MISS عملکرد بهتری برای بهبود VO2peak و برخی پروفایل لیپیدی در بیماران بای پس عروق کرونر دارند. در این مطالعه دو روش تمرینی با مقیاس درک فشار (RPE) و ایمنی برابر همراه بودند.