فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: فعالیت مقاومتی با شیوه‌های نوین تمرینی پاسخ‌های فیزیولوژیکی و روانی مختلفی را به همراه دارد. از این رو، هدف اصلی این پژوهش بررسی آثار محدودیت جریان خون و ماسک هایپوکسی بر غلظت پلاسمایی عامل رشد شبه انسولین-1 (IGF-1)، لاکتات خون و میزان درک فشار فعالیت در پاسخ حاد فعالیت مقاومتی در افراد تمرین کرده بود.روش مطالعه: در این مطالعه 11 فرد تمرین کرده (با میانگین سنی سال 70/5 ± 18/29 و شاخص توده بدنی80/3 ± 27/25کیلوگرم بر متر مربع) به مدت سه هفته متوالی به صورت تصادفی و در سه گروه سنتی (کنترل) (1RM 75%-80%)، فعالیت مقاومتی به همراه محدودیت جریان خون و ماسک هایپوکسی ( 1RM20%-50%) قرار گرفتند. فعالیت مقاومتی شامل اجرای 4 نوبت حرکت باز شدن پا بود. نمونه‌های خونی قبل و بلافاصله بعد از فعالیت اندازه­گیری شد و برای ارزیابی شاخص درک فشار فعالیت، آزمودنی­ها با اجرای هر نوبت از فعالیت وضعیت خود را با توجه به جدول 6-20 ارزشی مقیاس  بورگ نسبت به فشار تمرین گزارش می­دادند. داده‌ها با استفاده از روش تجزیه و تحلیل واریانس مکرر، آزمون های تجزیه و تحلیل واریانس مختلط و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0p< مورد بررسی قرار گرفت.یافته­ ها: هر سه روش فعالیت مقاومتی موجب افزایش معنی­دار لاکتات خون و میزان درک فشار (05/0p<) و عدم تغییر غلظت پلاسمایی IGF-1 در روش بدون محدودیت پس از فعالیت شد. همچنین، فعالیت مقاومتی با ماسک هایپوکسی میزان غلظت لاکتات خون و  درک فشار فعالیت را به اندازه قابل توجهی نسبت به دو روش دیگر افزایش داد (001/0p<).نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که فعالیت مقاومتی با هر سه روش تمرینی موجب پاسخ­های متفاوت غلظت پلاسمایی IGF-1 لاکتات خون و میزان درک فشار فعالیت می­شود که میزان این تغییرات بستگی به شدت و نوع تمرین به کارگرفته شده دارد.