تعیین اثر سه ماده کلرهگزیدین، بتادین و نئومایسینـ پلیمیکسینB در استریل کردن تاندون آلوده (یک مطالعه تجربی در خرگوش)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی ایران
2 انیسیتیو پاستور ایران
3 دانشگاه آزاد اسلامی شهرکرد
4 دانشگاه علوم پزشکی ایران
5 دانشگاه علوم پزشکی ایران
doi
10.22034/ijos.2020.121100چکیده
پیشزمینه: هدف از این مطالعه، تعیین اثر سه ماده ضدعفونیکننده کلرهگزیدین ۰.۴%، بتادین ۱۰% و نیومایسین پلی میکسین B در استریل کردن تاندون آلوده در خرگوشها بود.مواد و روشها: در شرایط استریل، تاندون آشیل از ۲۰ خرگوش برداشته شد و به قطعات یک سانتیمتری برش داده شد. در مجموع ۲۰۰ نمونه تاندون بهدست آمد. نمونهها به مدت ۱۵ ثانیه در کف اتاق عمل قرار داده شدند و در یکی از چهار گروه تجربی قرار گرفتند. در گروه اول (گروه کنترل)، نمونهها پس از غوطهوری در محلول نرمال سالین به محیط کشت انتقال داده شدند. در سه گروه دیگر، قبل از انتقال به محیط کشت، نمونهها برای ۹۰ ثانیه با نرمال سالین شستشو داده شد و در یک محلول آنتیبیوتیک (نئومایسین- پلیمیکسین B) (گروه دوم)، کلرهگزیدین ۰.۴% (گروه سوم) و بتادین ۱۰% (گروه چهارم) قرار گرفت.یافتهها: در گروه اول ۴۱ مورد از ۵۰ نمونه کشت مثبت داشتند. در 50 نمونه از گروه چهارم دو مورد کشت مثبت پس از ۱۰ روز نگهداری در انکوباتور یافت شد، در حالی که در گروه دوم و سوم هیچ نمونه کشت مثبت مشاهده نشد.نتیجهگیری: کلرهگزیدین ۰.۴% و نئومایسین- پلیمیکسین Bبهترین ضدعفونیکننده برای استریل کردن نمونه تاندون آلوده میباشند؛ اگرچه تفاوت قابل توجهی از نظر آماری با بتادین ندارند.