فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: در پژوهش حاضر اثر حاد محدودیت جریان­خون (BFR) کشش ایستا (SS) و پویا (DS) بین نوبت‌های یک جلسه فعالیت­مقاومتی بر سطوح هورمون رشد (GH)، اسیدلاکتیک (LA) و نیتریک اکساید (NO) در مردان تمرین­کرده بررسی شد.روش مطالعه: 28 ورزشکار با حداقل یک سال تمرین­مقاومتی منظم (سن 1±28/22 سال، BMI 72±1/23 kg/m2 و درصد چربی 6/0/15±/13) داوطلبانه در این مطالعه شرکت کردند و به‌صورت تصادفی به 4 گروه، BFR (1RM %30)، SS (1RM %75)، DS (1RM %75) و فعالیت مقاومتی سنتی (TRE) (1RM %75) تقسیم‌شدند. فعالیت مقاومتی (حرکت جلو ران دستگاه به‌صورت یک‌طرفه) شامل اجرای یک نوبت ۳۰ تکراری و سپس ۳ نوبت 15 تکرار برای گروه BFR و 4 نوبت 15 تکراری برای سایر گروه‌ها در نظر گرفته شد. زمان استراحت بین نوبت‌ها برای BFR60 ثانیه و برای سه گروه دیگر 90 ثانیه در نظر گرفته شد. گروه­های SS و DS بلافاصله بعد از حرکت بمدت 60 ثانیه روی همان پا کشش و گروه BFR محدودیت جریان خون را اعمال کردند. سطوح سرمی هورمون رشد، لاکتات و نیتریک اکساید قبل و بلافاصله بعد از جلسات ورزشی اندازه‌گیری شد.یافته ­ها: هر چهار نوع فعالیت موجب افزایش معنی‌دار GH، AL و NO بلافاصله پس از فعالیت شد (001/0 P =). بین گروه‌ها هیچ تفاوت معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های حاضر استفاده از BFR یا انواع کشش (SS و DS) در فواصل استراحتی حداقل در یک حرکت و به‌صورت یکطرفه احتمالا نسبت به استراحت غیر فعال در تمرینات سنتی برتری ندارند.