تأثیر تمرین هوازی همراه با مصرف رزوراترول بر سطح میوستاتین و IGF-1 عضله دوقلوی موش‌های صحرایی بعد از آسیب طناب نخاعی

نویسندگان

1 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران

2 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.

3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران

doi
10.22080/jaep.2024.26276.2167
چکیده

اهداف: آسیب طناب نخاعی (SCI) با آتروفی عضلانی همراه است. بنابراین هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر تمرین هوازی همراه با مکمل گیری رزوراترول بر سطح میوستاتین و فاکتور رشد شبه انسولینی-1 (IGF-1) در عضله دوقلو موش­های صحرایی بعد از آسیب نخاعی بود.روش مطالعه: تعداد 36 سر رت نر نژاد ویستار با سن هشت هفته در 4 گروه شامل کنترل، رزوراترول، تمرین و رزوراترول+تمرین قرار داده شدند. آسیب نخاعی با انداختن وزنه ده گرمی از ارتفاع ۲۵ میلی متری بر روی نخاع در قطعه T10 ایجاد گردید. مکمل رزوراترول با دوز 10 میلی­گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت درون صفاقی و روزانه تزریق شد. تمرین هوازی به کمک سیستم حمایت وزن، به مدت 4 هفته، هر جلسه ۵۸ دقیقه و با شدت 20 متر در دقیقه انجام شد. سطح میوستاتین و IGF-1 عضله دوقلو به روش الایزا اندازه­ گیری شد. نتایج با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی تحلیل شد.یافته ­ها: سطح میوستاتین عضله دوقلو در گروه های تمرین و رزوراترول نسبت به گروه کنترل تفاوت را نشان نداد، اما سطح میوستاتین عضله دوقلو موش­های مبتلا به SCI در گروه تمرین هوازی+رزوراترول نسبت به گروه کنترل به طور معناداری پایین­تر بود (045/0=P). سطح IGF-1 عضله دوقلو در گروه های تمرین و رزوراترول نسبت به گروه کنترل تفاوت معناداری را نشان نداد، اما سطح IGF-1 عضله دوقلو موش­های مبتلا به SCI در گروه تمرین هوازی+رزوراترول نسبت به گروه کنترل به طور معناداری بالاتر بود (021/0=P)نتیجه گیری: به نظر می­رسد تمرین هوازی در صورت همراه شدن با مکمل­گیری رزوراترول می­تواند با تأثیر بر سطح میوستاتین و IGF-1 عضلانی از آتروفی ایجاد شده در اثر آسیب نخاعی در عضلات پایین­تر از سطح آسیب، جلوگیری نماید.