فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل ویتامین E بر نشانگر بیوژنز میتوکندری سیرتوئین1(SIRT1) و گیرنده پروکسی زوم گاما فعال‌شده با کواکتیویتور آلفا (PGC-1α) در بافت مغز موش‌های صحرایی مبتلا به پارکینسون بود.روش مطالعه: در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگ-داولی (سن 14-16 هفته و وزن 250 تا 270 گرم) پارکینسونی شده با رزرپین (mg/kg 2) به گروه­های 1) رزرپین (Res)، 2) شم (Sh/حلال ویتامین E)، 3) تمرین هوازی (AT)، 4) ویتامین E (VE) و 5) ترکیب تمرین هوازی + ویتامین E (AT+VE) تقسیم شدند. جهت بررسی اثرات Res بر متغیر­ها تعداد 8 سر موش صحرایی نیز در گروه کنترل سالم (HC) قرار گرفتند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و هر جلسه مدت 15-48 دقیقه انجام شد. VE نیز روزانه mg/kg 30 به‌صورت خوراکی مصرف شد.یافته ­ها: مقادیر SIRT1 در گروه­های  AT (02/0=P)، VE (018/0=P) و AT+VE (001/0=P) به ‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه Res بود. همچنین این متغیر در گروه AT+VE به‌طور معنی‌داری بالاتر از گروه‌های AT (001/0=P) و VE (001/0=P) بود. هم­چنین مقادیر PGC-1α در گروه‌های AT (02/0=P)، VE (001/0=P) و AT+VE (001/0=P) به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه Res بود. همچنین این متغیر در گروه AT+VE به‌طور معنی‌داری بالاتر از گروه‌های AT (001/0=P) و VE (001/0=P) بود.نتیجه گیری: به نظر می‌رسد اگرچه تمرین هوازی و مکمل ویتامین E هرکدام به‌تنهایی بر نشانگرهای بیوژنز میتوکندریایی در بافت مغز متعاقب اختلالات نرودژنراتیو اثرگذار هستند؛ اما اثر تعاملی آن‌ها به‌مراتب مطلوب‌تر از اثر هرکدام به‌تنهایی است.