فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اهداف: مصرف رژیم غذایی پرچرب منجر به اختلال در عملکرد میتوکندری کبد و بروز اختلالات کبد چرب می­ شود و میتوفاژی که در حذف میتوکندری­های آسیب دیده نقش دارد احتمالاً بتواند در بهبود کبد چرب غیرالکلی مؤثر باشد. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر تغذیه، تمرین و هایپوکسی بر میتوفاژی کبد در موش صحرایی نر ویستار بود.روش مطالعه: 32 سر موش صحرایی نر به­ طور تصادفی به چهار گروه 8تایی شامل گروه­های رژیم غذایی نرمال (ND)، رژیم غذایی پرچرب (HFD)، رژیم غذایی پرچرب و تمرین در شرایط نورموکسی (HFD-HIIT)، رژیم غذایی پرچرب و تمرین در شرایط هایپوکسی (HFD-HHIIT) تقسیم شدند. پس از تعیین حداکثر سرعت هوازی (MAV) در شرایط نورموکسی (ارتفاع حدود 50 متر) و هایپوکسی-هیپوباریک (ارتفاع حدود 3000 متر)، پروتکلHIIT به مدت 12 هفته و 3 جلسه در هفته اجرا شد که شامل اجرای 3 تا 8 مرحله فعالیت 4 دقیقه ­ای با شدتی معادل 80 تا 93 درصد MAV و با دوره­ های استراحت فعال 2 دقیقه­ ای با شدت 50 درصد MAV بود. در پایان، سطوح بیان ژن­های HIF-1α، Parkin وFundc1 به روش RT-PCR اندازه­ گیری شد..یافته ­ها: بیان ژن­های Parkin وFundc1 در دو گروه HFD+HIIT و HFD+HHIIT نسبت به  HFD افزایش معنی­ داری داشت (0/05≥P). همچنین، بیان این دو ژن در گروه HFD-HHIIT افزایش معنی­ داری نسبت به گروه HFD-HIIT نشان داد (0/05≥P). محتوای چربی کبدی و بیان ژن­ HIF-1α در دو گروه HFD-HIIT و HFD-HHIIT نسبت به HFD کاهش معنی­ داری را نشان داد (0/05≥P).نتیجه گیری: به­ نظر می­ رسد، تمرین در شرایط هایپوکسی در مقایسه با  نورموکسی تاثیر مازادی بر افزایش میتوفاژی کبد و به ­دنبال آن کنترل محتوای چربی کبدی دارد.