مقایسه مدل ارزیابی آسیبپذیری آبخوان (سینتکس) به نیترات با مدل عددی سهبعدی (مورد مطالعاتی آبخوان دشت ورامین)
نویسندگان
1 گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
2 گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
3 گروه مهندسی و مدیریت آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22059/ijswr.2022.323930.668975چکیده
آبهای زیرزمینی در مناطق خشکی همچون ایران، سهم بسیار زیادی در تأمین آب آشامیدنی و کشاورزی دارند. یکی از خطرهایی که آینده بهرهبرداری از منابع آب زیرزمینی را تهدید میکند، آلودگی این منابع توسط مواد زیانآور است. در حال حاضر حدود 60 درصد از مصارف آب منطقه دشت ورامین و کل حجم آب مصرفی در بخش شرب از منابع زیرزمینی تأمین میگردد. یکی از راههای مناسب جهت جلوگیری از آلودگی آبهای زیرزمینی شناسایی مناطق آسیبپذیر آبخوان است که از مدل SINTACS برای ارزیابی آسیبپذیری آبخوان دشت ورامین استفاده شده است. این روش از هفت پارامتر تشکیل شده که پس از ترکیب پارامترها، نقشه شاخص آسیبپذیری به دست میآید. شاخص این روش بین 92 تا 168 متغیر میباشد که در رسوبات جاجرود واقع در شمال دشت آسیبپذیری زیاد و در اراضی جنوب شرقی روستای جلیلآباد در شرق دشت و اراضی پایاب دشت آسیبپذیری کم و مابقی دشت دارای آسیبپذیری متوسط میباشد. برای ارزیابی نتایج مدل مذکور از مدل عددی سهبعدی استفاده شد و مدل برای یک دوره یکساله اعتبارسنجی شد که دقت مدل ساخته شده مناسب ارزیابی گردید. در این مدل آلاینده نیترات بهعنوان عامل آلودهکننده آبخوان در نظر گرفته شد. بهمنظور صحتسنجی آسیبپذیری ذاتی و ویژه مدل SINTACS، از خروجی نیترات مدل استفاده گردید، مقدار مجذور همبستگی نتایج حدود 65 درصد به دست آمد که همبستگی خوبی را نشان میدهد. باتوجهبه اهمیت نقش آبخوان دشت ورامین در تأمین آب موردنیاز منطقه، حفاظت کمی و کیفی این آبخوان از اهمیت زیادی برخوردار میباشد. همچنین جهت کاهش غلظت یون نیترات منطقه موردمطالعه راهکارهای درازمدت ازجمله اصلاح ساختار کشاورزی و الگوی کشت منطقه و احداث شبکه جمعآوری و تصفیهخانه فاضلاب پیشنهاد میگردد.