تاثیر پیش آمادگی ایسکمیک با زمانبندی متغیر بر عملکرد بیهوازی زنان فعال
نویسندگان
1 استادیار گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران.
2 دکتری بیوشیمی و متابولیسم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.
3 استادیار گروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران.
4 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی ، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22080/jaep.2023.24971.2129چکیده
اهداف: دوره های مکرر کاهش خون موضعی بعد از برقراری مجدد خون، به عنوان پیش آمادگی ایسکمیک شناخته می شود. پیش آمادگی ایسکمیک به عنوان یک کمک ارگوژنیک و غیر تهاجمی در نظر گرفته شده و اثرات جانبی دیگر کمکهای ارگوژنیک را ندارد. همچنین بیان شده است که پیش آمادگی ایسکمیک، میتواند تاثیر مثبتی بر عملکرد و اجرا داشته باشد. هدف از مطالعة حاضر بررسی اثر پیش آمادگی ایسکمیک با فواصل زمانی متفاوت بر عملکرد بی هوازی زنان فعال بود.روش مطالعه: تحقیق حاضر به روش نیمهتجربی و با طرح تحقیق متقاطع انجام شد. بدین منظور ۲۱ زن فعال به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند. آزمودنیها به طور تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. گروه تجربی یک، سه ست پنج دقیقه ای انسداد عروق با فواصل استراحتی پنج دقیقه بین هر ست را اجرا کرد و بلافاصله پس از سومین انسداد آزمونهای عملکرد بی هوازی گرفته شد. گروه تجربی دو، دقیقا مشابه با گروه اول، با این تفاوت که بین سومین انسداد تا شروع آزمونها ۱۰ دقیقه استراحت در نظر گرفته شد. در گروه کنترل، نیز کش الاستیکی، بدون این که هیچ فشاری به ران وارد شود، فقط دور ران بسته شد. برای بررسی اثر تمرین از آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های تکراری استفاده شد و سطح معنی داری ۰۵/۰≤ P در نظر گرفته شد.یافته ها: تحقیق حاضر نشان داد توان بی هوازی در پرش سارجنت در گروه تجربی دو نسبت به گروه تجربی یک و کنترل افزایش معنادار داشت (۰۵/۰P≤). در رابطه با توان اوج نسبی در آزمون وینگیت و توان بی هوازی با آزمون ارگوجامپ بین گروهها تفاوت معناداری مشاهده نشد.نتیجه گیری: بر اساس نتایج این پژوهش، اجرای پیش آماده سازی ایسکمی، ۱۰ دقیقه قبل فعالیت، با شدت و مدت اعمال شده در این پژوهش، بر توانایی پرش عمودی اثر بیشتری دارد.واژههای کلیدی: پیش آمادگی ایسکمیک، ریپرفیوژن، عملکرد بی هوازی
