اثر تمرین هوازی بر سطوح سرمی WISP1، TNF-α و شاخص مقاومت به انسولین در مردان چاق مبتلا به دیابت نوع دو
نویسندگان
1 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
2 دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.
3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران
doi
10.22080/jaep.2023.25488.2144چکیده
اهداف: دیابت نوع دو با افزایش سطح فاکتورهای التهابی سیستمیک همراه میباشد که موجب اختلال در عملکرد انسولین میشود. بنابراین هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی WISP1، فاکتور نکروز دهنده توموری آلفا (TNF-α) و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) در مردان مبتلا به دیابت نوع دو بود.روش مطالعه: 22 مرد چاق مبتلا به دیابت نوع دو (سن: 9/4±7/35؛ شاخص توده بدن: 35/2± 45/30) به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت نمودند و بر اساس سطح گلوکز خون به دو گروه تمرین و کنترل تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تمرین در هشت هفته تمرینات هوازی با شدت 70 درصد ضربان قلب بیشینه، سه جلسه در هفته و 50-45 دقیقه در هر جلسه شرکت کردند. خونگیری جهت ارزیابی فاکتورهای خونی مورد بررسی قبل و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین انجام شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از آزمون آنالیز واریانس دو طرفه، تی زوجی و همبستگی پیرسون در سطح معنیداری 05/0≥P انجام شد.یافته ها: هشت هفته تمرینات هوازی منجربه کاهش معنی دار سطوح سرمی WISP1 (002/0=P)، TNF-α (001/0>P)، انسولین (001/0=P)، گلوکز (004/0=P)، HOMA-R (001/0=P)، وزن بدن (001/0=P) و شاخص توده بدنی (BMI) (001/0=P) در پس آزمون در مقایسه با پیش آزمون گردید. علاوه بر این، تفاوتی معنی دار در سطوح سرمی WISP1 (007/0=P)، TNF-α (02/0=P)، انسولین (01/0=P)، HOMA-IR (018/0=P)، وزن بدن (001/0>P) و BMI (001/0>P) بین گروه تجربی در مقایسه با کنترل وجود داشت. همچنین ارتباط معنی داری بین تغییرات غلظت WISP1 بعد از هشت هفته تمرینات هوازی و HOMA-IR وجود داشت (043/0=P).نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرینات هوازی از طریق تعدیل سایتوکاینهای پیش التهابی از قبیل WISP1 و TNF-α موجب بهبود مقاومت به انسولین در مردان چاق مبتلا به دیابت نوع دو می شود.