تخمین تبخیر - تعرق واقعی با استفاده از کالیبراسیون خودکار در الگوریتم‌های PYSEBAL و METRIC در دشت قزوین

نویسندگان

1 عضو هیات علمی گروه مهندسی آب دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

2 گروه مهندسی آب، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.

doi
10.22059/ijswr.2022.333835.669129
چکیده

برآورد تبخیر - تعرق واقعی در پهنه‌های وسیع و با فاصله زمانی مناسب، امری مهم در مدیریت بهینه منابع آب است. نیاز مداوم به داده‌های تبخیر - تعرق، موجب ابداع روش‌های متعددی برای برآورد آن شده است. در سال‌های اخیر استفاده از روش سنجش‌ازدور به‌منظور برآورد میزان تبخیر - تعرق در نواحی وسیع و باقدرت تفکیک مکانی و زمانی مطلوب ارائه‌شده است. در این پژوهش کارایی کالیبراسیون خودکار دو الگوریتم رایج تبخیر - تعرق تک منبعی برآورد شده از PYSEBAL و METRIC با نتایج یک لایسیمتر زهکش‌دار کشت‌شده با چمن در محدوده دشت قزوین مورد مقایسه قرار گرفتند. در همین راستا از 15 تصویر TM، 22 تصویر ETM+ و 24 تصویر MODIS بدون ابر و برف در طی سال‌های 1379 تا 1382 استفاده شد که در مجموع از هر دو الگوریتم  122 خروجی حاصل شد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که الگوریتمMETRIC  در هر سه سنجنده به ترتیب با مقدار RMSE  (42/0، 42/0 و 05/1 میلی‌متر بر روز) عملکرد بهتری را نسبت به مدلPYSEBAL  داشته است. همچنین بررسی‌های صورت‌گرفته از سه سنجنده مورد بررسی نشان داد که سنجنــــده   MODI با مقدار خطای استاندارد (15/0 میلی‌متر بر روز) و ضریب همبستگی (98/0) در مقایسه با دو سنجنده ETM+  و TM با مقدار ضریب همبستگی به ترتیب (97/0 و 92/0)، خطای استاندارد (17/0 و 59/0 میلی‌متر بر روز) توانسته است نتایج بهتری را ایجاد کند. از کاربرد اجرایی این پژوهش می‌توان به برآورد مقدار دقیق تبخیر - تعرق در اراضی تحت آبیاری برای برنامه‌ریزی تخصیص آب، بهینه‌سازی تولید محصول، مدیریت آبیاری و ارزیابی اثر تغییر کاربری روی راندمان آب اشاره نمود.