مقایسه کاربرد اکسید آهن، سکوسترین و سولفات آهن در حضور کود دامی و گوگرد بر جذب آهن توسط گیاه سویا
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
2 هیأت علمی / دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانش آموخته دکتری، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22059/ijswr.2022.330307.669070چکیده
کاربرد کودهای حاوی آهن از مؤثرترین روشهای مقابله با کمبود آهن در خاکهای آهکی برای مقاصد کشاورزی میباشد. در این راستا استفاده از منابع ارزانتر و در دسترس، همواره موردتوجه پژوهشگران بوده است. در این پژوهش اثر منابع مختلف کودی آهن بر فراهمی آهن در گیاه سویا بهصورت آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل شامل سه فاکتور شامل منابع مختلف کود آهن (صفر، سکوسترین آهن، سولفات آهن و اکسید آهن به ترتیب با غلظت 5، 30 و 50 میلیگرم آهن بر کیلوگرم خاک)، کود گاوی پوسیده (صفر و 5/1% وزنی) و گوگرد عنصری در حضور باکتری تیوباسیلوس (صفر و 25 میلیگرم گوگرد بر کیلوگرم خاک و تیوباسیلوس 8/1% مقدار گوگرد) در سه تکرار در سال 1398 در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کاربرد اکسید آهن، اکسید آهن به همراه کود دامی، اکسید آهن و گوگرد و کاربرد اکسید آهن به همراه کود دامی و گوگرد توانست تفاوت معنیداری در افزایش میزان غلظت و جذب آهن با دیگر تیمارهای کودی نشان دهد. مصرف اکسید آهن به ترتیب باعث افزایش 24/1، 36/1 و 69/1 برابری غلظت آهن و 11/1، 28/1 و 73/1 برابری جذب آهن نسبت به تیمارهای سکوسترین، سولفات آهن و اکسید آهن در اندام هوایی گیاه سویا شد. کاربرد سولفات آهن بهتنهایی تفاوت معنیداری در افزایش میزان غلظت و جذب آهن در مقایسه با تیمارهای کاربرد سولفات آهن همراه با کود دامی و همراه با گوگرد نداشت. همچنین بین جذب آهن در تیمار سکوسترین و کاربرد این تیمار کودی همراه با کود دامی تفاوت معنیداری مشاهده نشد. باتوجهبه نتایج بهدستآمده برای افزایش کارایی اکسید آهن، بهعنوان جایگزینی مناسب برای منابع مختلف کود آهن، کاربرد آن همراه با کود دامی و گوگرد توصیه میشود.