فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: یکی از اصلی­ترین مشکلات افراد دارای نشانگان داون، اختلالات شناختی همراه با مشکلاتی در سیستم عصبی است. این اختلالات تا حدی به دلیل افزایش استرس اکسایشی و کاهش سطح عامل نروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) در این افراد است. فعالیت منظم ورزشی با شدت متوسط می تواند در کاهش استرس اکسایشی و بهبود سطح BDNF مؤثر باشد، اما اثر فعالیت ورزشی بر شاخص های استرس اکسایشی و BDNF در افراد دارای نشانگان داون به درستی مشخص نیست. مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرینات اسپارک بر سطوح مالون دآلدهید (MDA) و BDNF نوجوانان مبتلا به نشانگان داون انجام شد.مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی، تعداد 02 نوجوان پسر مبتلا به نشانگان داون با دامنه سنی 9 - 41 سال و ضریب هوشی 05 تا 07 به طور تصادفی در دو گروه کنترل (01 نفر) و تمرین (01 نفر) قرار گرفتند. شرکت کنندگان گروه تمرین به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه به تمرینات منتخب اسپارک پرداختند. نمونه گیری خونی قبل از شروع تمرینات و 84 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی به صورت ناشتا برای اندازه گیری سطوح FNDB و ADM گرفته شد.نتایج: نتایج نشان داد غلظت ADM در گروه تمرین به طور معنی داری نسبت به گروه کنترل کاهش یافته است (200/0 = P). همچنین مشاهده شد پس از هشت هفته برنامه اسپارک، سطح BDNF در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل به طور معنی داری افزایش پیدا کرده است (20/0 = P). ارتباط معکوس و غیر معنی داری بین تغییرات ADM و FNDB پس از اعمال برنامه اسپارک مشاهده شد  (18/0- = r و 90/0 = P).نتیجه‌گیری: به طور کلی می توان نتیجه گرفت برنامه اسپارک می تواند موجب بهبود سطح MDA و BDNF در پسران مبتلا به نشانگان داون شود. از این رو، انجام این نوع تمرینات برای بهبود استرس اکسایشی در نوجوانان مبتلا به نشانگان داون پیشنهاد می شود.