فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: اینترلوکین 15 (IL-15) سایتوکاینی است که به عنوان یک شاخص آنابولیک عضلانی شناخته می­شود؛ با این وجود، التهاب ناشی از IL-15، بیماری کبد چرب غیرالکلی را  تشدید می­کند. امروزه استفاده از درمان­های کمکی غیر دارویی مورد توجه متخصصان سلامت می­باشد. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر تمرینات ترکیبی با دو الگوی متفاوت بر سطوح پلاسمایی IL-15، شدت استئاتوز کبدی و نیمرخ لیپیدی در زنان چاق یا دارای اضافه وزن مبتلا به کبد چرب بود.مواد و روش‌ها: تعداد 33 زن مبتلا به کبد چرب (سن 5/7 ± 43 سال و شاخص توده بدنی 6 ± 84/32 کیلوگرم بر متر مربع) به صورت تصادفی به دو گروه تمرینی و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین ترکیبی1، تمرین مقاومتی دایره ای همراه با تمرین اینتروال هوازی (5-2 ست 4 دقیقه­ای، شدت 75-70 درصد حداکثر ضربان قلب) و گروه ترکیبی 2، تمرین مقاومتی دایره ای به همراه تمرین اینتروال شدید (13-8 ست یک دقیقه­ای، 95-85 درصد حداکثر ضربان قلب) را به مدت 12 هفته، اجرا کردند. سنجش متغیرهای آنتروپومتریک، اولتراسونوگرافی و نمونه­گیری خونی قبل و بعد از مداخله انجام شد.نتایج: هر دو نوع تمرین ترکیبی باعث کاهش معنادار درصد چربی بدن شد (001/0>P). تمرین ترکیبی 1 باعث کاهش معنادار (008/0=P) و تمرین ترکیبی 2 باعث کاهش غیرمعنادار شدت استئاتوز کبدی نسبت به گروه کنترل شد (07/0=P). بین دو گروه تمرین ترکیبی و گروه کنترل در میزان IL-15 تفاوت معناداری وجود نداشت. در سایر شاخص­های آنتروپومتریکی و نیمرخ لیپیدی تفاوت معناداری بین گروه­ها مشاهده نشد.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، هر دو نوع تمرین ترکیبی، تغییر معناداری در مقادیر IL-15 پلاسما و نیمرخ لیپیدی ایجاد نکرد، اما سبب بهبود در شدت استئاتوز و درصد چربی بدن در افراد چاق یا دارای اضافه­وزن مستقل از کاهش وزن شد. بنابراین به نظر می­رسد ترکیبی از تمرینات مقاومتی و اینتروال هوازی در تحقیق حاضر، احتمالا بتواند به عنوان یک درمان غیردارویی کمکی در کاهش شدت استئاتوز کبدی و بهبود بیماران کبد چرب مورد استفاده قرار گیرد.